Uitgebreide collectie schilderijen 19e, 20e en 21e eeuw Taxaties Restauraties In- en verkoop      


Kunstenaars Archief F tot/met J

Hulk, A. Hulk, Abraham Hulk 1813-1897, Abraham Hulk, schilder en avonturier, werd geboren in een familie die grotendeels uit marineschilders bestond. Hij begon met het maken van portretten en trok daarvoor in 1833 vanuit zijn woonplaats Londen per tweemaster naar Boston en van daaruit naar New York, Albany en Manchester. Daarna woonde hij tot 1870 in Nederland waar hij zich richtte op het schilderen van zeegezichten, zowel bij kalm weer als tijdens een flinke bries. Zijn stijl is romantisch en verwant aan die van J.C. Schotel en Louis Meijer: het ging hem om het weergeven van een sfeerbeeld van schepen op zee, bij alle verschillende soorten weer. Musea: o.a. Teylers Museum in Haarlem.

Gilst, A. van Gilst, Arnoud van Gilst 1898-1982, Gilst, Arnoud van  
Den Haag 1898 - 1982 Bennebroek 

Arnoud Van Gilst was schilder en tekenaar van landschappen, boerderijen, bossages, etc. Hij was leerling van de Academie v. B.K. te Den Haag, waar hij eerst begon als beeldhouwer. Na 1923 is hij gaan schilderen. Arnoud Van Gilst woonde en werkte tot 1937 in Den Haag en daarna in Haarlem. 

Van Gilst schilderde in een naturalistische-impressionistische stijl.
Hij signeerde zijn werk ook vaak onder de meisjesnaam van zijn moeder A. Jonstra. 

Arnoud van Gilst legde zich vooral toe op Hollandse landschappen, stads-en duingezichten, zeeën en paarden. Onder de naam A. Jonstra schilderde hij zeilende schepen op de Friese meren. Van Gilst schilderde in een naturalistische-impressionistische stijl. Veel van zijn werk, vooral de landschappen, doen sterk denken aan dat van Cor Noltee. Van Gilst was een echte buitenschilder. Hij wilde perse geïnspireerd raken door de omgeving en hij toog het liefst naar een afgelegen plek waar niet elk moment iemand kon opduiken die over zijn schouders meekeek. Het liefst nestelde Van Gilst zich aan een slootkant en schilderde hij de aan de overkant gelegen velden, die hij eerst goed herkenbaar en gedetailleerd op doek bracht en later bij de uitwerking weer wat liet vervagen. Hij hield er een zeer precieze, bijna topografische interpretatie van het landschap op na, compleet met rietschelven, hooibergen schuurtjes en stallen. Met zijn wat donzige toets benadert Van Gilst heel dicht de aparte sfeer die op het land aanwezig is op windstille dagen, als de lucht gesluierd is. 

Mogelijk heeft Arnoud van Gilst geschilderd onder pseudoniem M Ottee. Hierover zijn geen eensluidende verklaringen te krijgen. Enkele jaren geleden veilde Christies Amsterdam een fors werk met voerlieden en werkpaarden op een kade, gesigneerd M Ottee. In de catalogus werd vermeld dat het hier mogelijk om een pseudoniem voor Arnoud van Gilst zou gaan. 

Uit het Kunst & Antiek Journaal van juni/juli 2005, artikel van de heer J.H.F.M. Heerkens Thijssen, Register Makelaar Taxateur te Haarlem. Antwoord op een lezersvraag naar aanleiding van de signatuur H. Endlich en het mogelijke pseudoniem voor een van de schilders uit de Knikker familie. 

In de jaren zeventig behoorde de kunstschilder Arnout van Gilst, uit Bennebroek, tot de regelmatige bezoekers van onze Kunstzalen in Haarlem. Hij was een gezellige prater en hij had het vaak over zijn carrière en ervaringen als kunstschilder. Van Gilst was een wat ijdele man, hij droeg altijd een zonnebril, een witte pet en handschoenen. Hij reed in een witte Opel Kapitein. Hij maakte 5 tot 7 schilderijen in de week en hij had drie ezels in zijn atelier staan. Zo kon hij heel gemakkelijk overstappen van het ene naar het andere schilderij. 

De meeste schilderstukken gingen in die tijd naar ene Welther in Den Haag. Ze raakten goed bevriend. Henk Welther speelde de kunstschilder op zijn Haags, met de baret schuin op het hoofd. Hij had goede relaties. Eens in de week bracht Van Gilst hem een aantal schilderijen, waarvoor hij afhankelijk van de maat, vijf a tien gulden per stuk kreeg. Hij hoefde ze niet te signeren, dat zou Welther zelf wel doen. Van Gilst ontmoette daar ook collega schilders die precies het zelfde deden. Landschap, stilleven, dorpsgezicht, ect. Deze schilder waren Aris Knikker, Jan Knikker sr., Jan Knikker jr., Henk Schallenberg en Cornelis de Bruin. De schilderijen werden door Welther vervolgens voorzien van een signatuur zoals; H. Endlich, Henk Welther of W. Markenstein. Endlich was de meisjes naam van zijn moeder. Met deze namen, net als Markenstein, kon hij goed terecht op de Duitse markt. De stukken met Welther gesigneerd gingen veelal naar Engeland, , Canada en de Verenigde Staten.

Hoen, A.G. Hoen, Alfred Georges Hoen, 1869-1954, Hoen, A.G. Hoen, Alfred Georges Hoen is geboren op 3 januari 1869 te Bar le Duc en overleden op 26 november 1954 te Parijs. 
Alfred Hoen vertrok in 1890 naar Parijs. Hij studeerde daar aan de Ecole des Arts Décoratifs en de Ecole des Beau-Arts, waar hij leerling was van Gérome.
Hij was een gewaardeerd portret schilder in Frankrijk, maar ook in de USA. Ook schilderde hij landschappen, zeegezichten en genrestukken van beide wereldoorlogen. Hij vestigde zich in Frankrijk in 1940.
Alfred Hoen exposeerde in de Salon des Artiestes Francais waar hij vanaf 1910 lid van werd.

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkcht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam etc.

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkcht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam etc.


A. Hulk verkocht


A. van Gilst verkocht


A.G. Hoen verkocht


A.J. Groenewegen verkocht


A.J. Groenewegen verkocht

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkocht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam etc.

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkcht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam etc.

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkocht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam etc.

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkcht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam etc.

Groenewegen, A.J. Groenewegen,  1874-1963 ......................................... (1 werk op voorraad), Groenewegen, Adrianus Johannes Groenewegen is geboren op 1 mei 1874 te Rotterdam en overleden op 8 januari 1963 te Horn (Limburg). Hij schilderde met olieverf, maar was toch vooral een aquarellist van landschappen met vee en boerenerven. Epigoon, of beter een der laatste vertegenwoordigers van de Haagse school. Veel van zijn werken zijn verkocht in Engeland, Canada en de V.S..
Tentoonstellingen, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Leeuwarden, Rotterdam


A.J. Groenewegen verkocht


A.J. Groenewegen verkocht


A.J. Groenewegen verkocht


A.J. Groenewegen verkocht


A.J. Groenewegen verkocht

Geijp, A.M.Geijp, Adriaan Marinus Geijp 1855-1926, Geijp, A.M. Geijp is geboren in Middelburg op 22.11.1855 en overleden in Den Haag op 09.11.1926. 
                                                                                                                                                                                                                                                   Adriaan Marinus Geijp was in Middelburg actief als decoratieschilder en kreeg daar tekenlessen. Rondom 1880 vestigde hij zich in Den Haag en legde zich vervolgens op de schilderskunst toe. Hij vormde zichzelf en schilderde bij voorkeur winterlandschappen, bosgezichten en landschappen met vee. Ook zijn er enkele stadsgezichten bekend.

Jejer, A.M. Jejer, Anatoli Michailowich Jejer 1937-, Literatuur: 1955-1961 Dneprepetrewsker Kunstschule, Musea: Dnepropetrowak, Kiew, Moskau. 
De manier van werken van deze kunstenaar komt in afwisselende stijlen veel overeen met de Zuidelijke Oekraïnische school.

Heyer, A. Heyer, Artur Heyer 1872-1931, Heyer, Artur Heyer, Duits/Hongaarse kunstschilder en tekenaar is geboren op 28 februari 1872 in Haarhausen en overleden in 1931 te Budapest. Hij studeerde aan de Berliner Kunstgewerbeschule. Kreeg in 1900 het Hongaars Staatsburgerschap. Hij heeft vele boeken geïllustreerd met afbeeldingen van dieren. Schilderde landschappen, maar heeft grote bekendheid verkregen door zijn schilderijen met poezen.

Genzmer, B. Genzmer, Berthold Genzmer 1858-1927 ............................................. (1 werk op voorraad), Genzmer, Berthold Genzmer is geboren op 9 maart 1858 in Boggusch (Westpr.) en overleden in 1927. 
Hij werkte in Berlijn en kreeg les van W.A. Stryowsky in Danzig (1877-1880) en doorliep de Kunstakademie in Berlijn onder leiding van K. Gussow . Hierop volgden lange studiereizen door geheel Duitsland. Vanaf 1880 tot 1892 exposeerde hij regelmatig in de

Genzmer, B. Genzmer, Berthold Genzmer 1858-1927 ............................................. (1 werk op voorraad), Genzmer, Berthold Genzmer is geboren op 9 maart 1858 in Boggusch (Westpr.) en overleden in 1927.
Hij werkte in Berlijn en kreeg les van W.A. Stryowsky in Danzig (1877-1880) en doorliep de Kunstakademie in Berlijn onder leiding van K. Gussow . Hierop volgden lange studiereizen door geheel Duitsland. Vanaf 1880 tot 1892 exposeerde hij regelmatig in de


A.M. Geijp verkocht


A.M. Jejer verkocht


Arthur Heyer verkocht


B. Genzmer verkocht


B. Genzmer verkocht

Houten, Barbara van Houten 1862-1950, Barbara van Houten

Hoog, B.J. de Hoog, Bernard de Hoog, 1866-1943, Johan Bernard de Hoog, geboren te Amsterdam op 19 november 1866, overleden Den Haag 17 december 1943. Leerling van de Quellinusschool te Amsterdam, van J.F. Hulk en van J.C. van Essen. Bernard de Hoog schilderde en tekende landschappen, figuren en voornamelijk boereninterieurs, deze werden veel naar Amerika, Canada en Engeland geëxporteerd. Hij gaf les aan o.m. K. Heeman. Tentoonstellingen te Amsterdam, Arnhem en Rotterdam Werken in bezit van Rijksmuseum Van Bilderbeek- Lamaison te Dordrecht.

Hammes, C.H. Hammes, Chris Hammes 1872-1965, CHRIS HAMMES 
(Christiaan Hendrik)

* 13-10-1872, Andijk
† 10-01-1965, Hees

Opleiding: avondlessen aan de Quellinusschool o.l.v. B.J. van Hove en Rijksschool voor Kunstnijverheid; Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam (1896-1897), les van August Allebé

Periode in de regio: vanaf 1903 in Hees; bevriend met Jacques van Mourik

Exposities in de regio: Stadhuis Nijmegen 1915, Kunstzaal Prakke Nijmegen 1915, Meisjes HBS Nijmegen 1935, Kunsthandel B. Pollmann Nijmegen 1941,Kunsthandel Teunissen Donders Nijmegen 1944, Stedelijk Gymnasium Nijmegen 1946, Stedelijk Gymnasium Nijmegen 1947, Stadhuis Nijmegen 1947, Stedelijk Gym Nijmegen 1948, Stedelijk Gym Nijmegen 1949, Stedelijk Gym Nijmegen 1950 (jaarlijks tot 1960), Museum De Waag Nijmegen 1953, Stadhuis Nijmegen 1954, De Waag Nijmegen 1959, De Kinkelenburg Bemmel 1959, Galerie Lenten Nijmegen 1962

Woonplaats: Hees

Genre en techniek: het landschap was zijn onderwerp; schilderijen en pastels, houtsnedes en etsen, tekeningen in inkt en krijt waren vaak voorstudies voor etsen; heeft ook interieurs (binnenhuizen) gemaakt; in 1948 constateerde John B. Knipping dat zijn vroegere werk donkerder van kleur is dan het recente

Typering: “Chris Hammes uit Hees heeft zijn jaren niet mede, doch zijn eeuwige jeugd en vitaliteit heeft het wonder in hem voltrokken, dat zijn werk frisscher en blijder is dan ooit. Hammes is een rasschilder (...) “Ick waeck” staat in zijn schild. Hij waakt over die kunstenaarseer, die ook de zijne is, wars van iedere “productie” aan den lopenden band.” (Chris le Roy 1944)

Franz, C. Franz, Conrad Franz, 1950-, Der Maler Conrad Franz, der heute zu den besten und renommiertesten Tiermalern Deutschlands zählt, wurde am 22. Oktober 1950 in Stockum (Westfalen) geboren. Schon als Kind wuchs in Conrad Franz eine starke Beziehung zur Natur. Mit seinem Großvater, einem Förster, verbrachte er viel Zeit unter freiem Himmel. Vom Vater, einem Chemigraphen und Künstler, übernahm der junge Naturliebhaber bereits als 14-Jähriger Zeichen- und Mal-Aufträge, unter anderem für den Hamburger Zoo. Nach der Schulzeit studierte Conrad Franz, der von seinen Freunden nur

Heerde, D. van Heerde, Dick van Heerde ................................................................... ( 3 werken op voorraad), Dick van Heerde

Venlo 1954

Opleiding: autodidact

Exposities en collecties, aanwezig op verschillende exposities in binnen en buitenland en terug te vinden in vele kunstcollecties.

Op elfjarige leeftijd maakte Dick zijn eerste olieverfschilderij.Eind jaren zeventig werkte hij mee aan de restauratie van de orgelluiken van de Nieuwe Kerk te Amsterdam  en leert hij de techniek kennen van de 17e eeuwse schilders. Dit blijkt een belangrijke inspiratiebron voor hem te zijn.

Vanaf midden jaren 80 richt Dick zich volledig op het werken als kunstenaar.

Jaarlijks reist Dick naar Kenia en Tanzania en de laatste 6 jaar ook naar Oman waar hij de fauna schildert van Oman in opdracht van Z.K.H sultan Qaboes Bin Said AL Said.

Dick geniet internationale bekendheid en zijn werken worden wereldwijd verzameld.


Barbara van Houten verkocht


Bernard de Hoog verkocht


C.H. Hammes verkocht


Conrad Franz verkocht


Dick van Heerde verkocht

Heerde, D. van Heerde, Dick van Heerde ................................................................... ( 3 werken op voorraad), Dick van Heerde

Venlo 1954

Opleiding: autodidact

Exposities en collecties, aanwezig op verschillende exposities in binnen en buitenland en terug te vinden in vele kunstcollecties.

Op elfjarige leeftijd maakte Dick zijn eerste olieverfschilderij.Eind jaren zeventig werkte hij mee aan de restauratie van de orgelluiken van de Nieuwe Kerk te Amsterdam  en leert hij de techniek kennen van de 17e eeuwse schilders. Dit blijkt een belangrijke inspiratiebron voor hem te zijn.

Vanaf midden jaren 80 richt Dick zich volledig op het werken als kunstenaar.

Jaarlijks reist Dick naar Kenia en Tanzania en de laatste 6 jaar ook naar Oman waar hij de fauna schildert van Oman in opdracht van Z.K.H sultan Qaboes Bin Said AL Said.

Dick geniet internationale bekendheid en zijn werken worden wereldwijd verzameld.

Heerde, D. van Heerde, Dick van Heerde ................................................................... ( 3 werken op voorraad), Dick van Heerde

Venlo 1954

Opleiding: autodidact

Exposities en collecties, aanwezig op verschillende exposities in binnen en buitenland en terug te vinden in vele kunstcollecties.

Op elfjarige leeftijd maakte Dick zijn eerste olieverfschilderij.Eind jaren zeventig werkte hij mee aan de restauratie van de orgelluiken van de Nieuwe Kerk te Amsterdam  en leert hij de techniek kennen van de 17e eeuwse schilders. Dit blijkt een belangrijke inspiratiebron voor hem te zijn.

Vanaf midden jaren 80 richt Dick zich volledig op het werken als kunstenaar.

Jaarlijks reist Dick naar Kenia en Tanzania en de laatste 6 jaar ook naar Oman waar hij de fauna schildert van Oman in opdracht van Z.K.H sultan Qaboes Bin Said AL Said.

Dick geniet internationale bekendheid en zijn werken worden wereldwijd verzameld.

Heerde, D. van Heerde, Dick van Heerde ................................................................... ( 3 werken op voorraad), Dick van Heerde

Venlo 1954

Opleiding: autodidact

Exposities en collecties, aanwezig op verschillende exposities in binnen en buitenland en terug te vinden in vele kunstcollecties.

Op elfjarige leeftijd maakte Dick zijn eerste olieverfschilderij.Eind jaren zeventig werkte hij mee aan de restauratie van de orgelluiken van de Nieuwe Kerk te Amsterdam  en leert hij de techniek kennen van de 17e eeuwse schilders. Dit blijkt een belangrijke inspiratiebron voor hem te zijn.

Vanaf midden jaren 80 richt Dick zich volledig op het werken als kunstenaar.

Jaarlijks reist Dick naar Kenia en Tanzania en de laatste 6 jaar ook naar Oman waar hij de fauna schildert van Oman in opdracht van Z.K.H sultan Qaboes Bin Said AL Said.

Dick geniet internationale bekendheid en zijn werken worden wereldwijd verzameld.

Houbolt, E.J.F. Houbolt, Eduard Houbolt 1885-1954, Eduard Johannes Fredericus (Eduard) Houbolt geboren op 9 augustus 1885 te Hof van Delft (thans Gem. Delft) en overleden op 14 januari 1954 te Den Haag.
Woonde en werkte in Den Haag, maar was ook tijdelijk in België en Frankrijk.
Leerling van de Akademie voor B.K. te Den Haag (1905-1908).
Schilderde, tekende en etste portretten, naakten, bijbelse voorstellingen, ook stillevens en landschappen, maar toch zeer bekend door zijn tekeningen van dorpsstraatjes en stadsdelen van Delft, Rijswijk en Den Haag. Hij was lid van de Haagse Schetsclub, en van de Nederlandse Kunstkring.
Hij gaf les aan H.A. Kraij en F.H. de Meester. Een aantal werken van hem zijn in het bezit van Stichting Museum Rijswijk (Zuid Holland).

Honnef, E. Honnef, Ewald Honnef 1924-, Ewald Honnef is geboren te Dussedorf in 1924. Vanaf 1940 volge hij de Kunstakademie in Dusseldorf. Daarna verliet hij Duitsland om na de oorlog weer terug te keren naar Krefeld. Hij heeft vele tentoonstellingen gehad in de Dusseldorfer Kunsthalle en het Krefelder Museum. Hij behoorde tot de Niederrhein-maler groep. Hij verhuisde in 1952 naar het Ruhrgebied, waar hij vele persoonlijkheden uit de filmwereld en uit de industrie schilderde. Hij geniet nog steeds een grote belangstelling in het binnen- en het buitenland.


Dick van Heerde verkocht


Dick van Heerde verkocht


Dick van Heerde verkocht


Eduard Houbolt verkocht


Ewald Honnef verkocht

Helfferich, F. Helfferich, Frans Helfferich 1871-1941, Helfferich, Fransiscus Willem (‘Franz’) Helfferich is geboren te Den Haag op 9 februari 1871 en overleden te Den Haag op 11 juni 1941. Woonde en werkte in die stad, tijdelijk in Delft 1896, 1897-1900. Leerling van de Academie voor Beeldende Kunst Den Haag. Schilder en aquarellist van landschappen, veelal in de trant van de Haagse School. Veel van zijn landschappen met vee en ook met eenden zijn als werk van Willem Maris vervalst. Was lid van de Nederlandse Kunstkring. Leraar tekenen aan de A. v.B.K. in Den Haag. Gaf onder meer les aan K.Lodder, C.J. Mension, C.C. van Niekerk, H.Schaap. H.Schallenberg en C.J.L. Schipper.

Hochmann, F.G. Hochmann, Franz Gustav Hochmann 1861-1936 .............................................. (1 werk op voorraad), Hochmann, Franz Gustav Hochmann, geboren op 17 januari 1861 te Dresden en overleden in 1936.
Leerling aan de Kunstacademie in Weimar onder leiding van A. Brendel, de Kunstacademie in Dresden, de schilderschool van Fr. Prellers d. J. (1884-1885) en de Kunstacademie in Karlsruhe onder leiding van H. Baisch (1886-1889). Verbleef sinds 1890 in Berlijn waarna hij in 1893 weer vertrok naar Dresden.
Schilderde in hoofdzaak genrestukken met dieren en landschappen.
Nam regelmatig deel aan zeer grote internationale kunsttentoonstellingen van o.a. der Dresdener Kunstverein, Kunstaustellung der Berliner Academie en in het Münchner Glaspalast.
Vele Musea bezitten werken van deze kunstenaaro.a. Kaiser Friedrich Museum Magdeburg, Museum der bildene Kunste in Leipzig , musea in München, Koblenz etc.

Goosen, F.J. Goosen, Frits Goosen 1943-, Goosen, Frits J. Goosen is geboren te Hilversum in1943. 

Frits Goosen is één van de toonaangevende impressionistische schilders van dit moment. Hij tekende en schilderde al op jonge leeftijd en mocht geregeld een kijkje nemen in het atelier van de schilder Stephen Kip die bij hem in de buurt woonde. Een opleiding in die richting liet de financiële situatie thuis niet toe. Na zijn schooltijd heeft hij zijn dienstplicht vervuld als seiner bij de marine. Daarna trad Frits Goosen in dienst bij schuitenvoerderij O. Hansen & Zn. te Amsterdam waar hij 11 jaar werkte. Tekenen en schilderen bleven zijn grote passie en in 1976 waagde hij de stap tot professioneel kunstschilder. Frits heeft toen eerst 3,5 jaar voor kunstschilder en kunsthandelaar Hans van moerkerken te Weesp gewerkt . Frits Goosen is autodidact en heeft door eigen kunnen een duidelijke plek gevonden in de schilderkunst.

Hij is bij uitstek een schilder van rivieren en havens met schepen. Naast landschappen, haven- en stadsgezichten nemen scheeps-portretten een groot deel van Frits Goosen's oeuvre in. Vanaf het begin van zijn schildersloopbaan is de passie voor de zeilvaart terug te vinden in zijn werk. Vooral de schepen van de bruine vloot en de charterzeilvaart zijn hoofdonderwerpen in zijn schilderijen. Geregeld neemt hij deel aan zeilwedstrijden met deze schepen. Ook het evenement SAIL in Amsterdam wordt zelden overgeslagen.

De basis voor de schilderijen wordt gevormd door tekeningen, aquarellen en foto’s die Frits Goosen ter plaatste maakt. In het atelier wordt hier een olieverf schilderij van gemaakt geholpen door zijn fantasie en fotografisch geheugen. Daarnaast is zijn uitgebreide kennis van bomen, vee en de technische aspecten van schepen een essentieel onderdeel om het schilderij te vervolmaken. Frits Goosen kent bijna alle charterschepen bij naam en weet tot in detail de verschillen tussen de schepen.

Naast tentoonstellingen in Nederland exposeert Frits Goosen met regelmaat in Zwitserland, Noorwegen, Engeland en de Verenigde Staten. Tijdens zijn schildersloopbaan heeft Frits Goosen diverse prijzen gekregen.

Goosen, F.J. Goosen, Frits Goosen 1943-, Goosen, Frits J. Goosen is geboren te Hilversum in1943. 

Frits Goosen is één van de toonaangevende impressionistische schilders van dit moment. Hij tekende en schilderde al op jonge leeftijd en mocht geregeld een kijkje nemen in het atelier van de schilder Stephen Kip die bij hem in de buurt woonde. Een opleiding in die richting liet de financiële situatie thuis niet toe. Na zijn schooltijd heeft hij zijn dienstplicht vervuld als seiner bij de marine. Daarna trad Frits Goosen in dienst bij schuitenvoerderij O. Hansen & Zn. te Amsterdam waar hij 11 jaar werkte. Tekenen en schilderen bleven zijn grote passie en in 1976 waagde hij de stap tot professioneel kunstschilder. Frits heeft toen eerst 3,5 jaar voor kunstschilder en kunsthandelaar Hans van moerkerken te Weesp gewerkt . Frits Goosen is autodidact en heeft door eigen kunnen een duidelijke plek gevonden in de schilderkunst.

Hij is bij uitstek een schilder van rivieren en havens met schepen. Naast landschappen, haven- en stadsgezichten nemen scheeps-portretten een groot deel van Frits Goosen's oeuvre in. Vanaf het begin van zijn schildersloopbaan is de passie voor de zeilvaart terug te vinden in zijn werk. Vooral de schepen van de bruine vloot en de charterzeilvaart zijn hoofdonderwerpen in zijn schilderijen. Geregeld neemt hij deel aan zeilwedstrijden met deze schepen. Ook het evenement SAIL in Amsterdam wordt zelden overgeslagen.

De basis voor de schilderijen wordt gevormd door tekeningen, aquarellen en foto’s die Frits Goosen ter plaatste maakt. In het atelier wordt hier een olieverf schilderij van gemaakt geholpen door zijn fantasie en fotografisch geheugen. Daarnaast is zijn uitgebreide kennis van bomen, vee en de technische aspecten van schepen een essentieel onderdeel om het schilderij te vervolmaken. Frits Goosen kent bijna alle charterschepen bij naam en weet tot in detail de verschillen tussen de schepen.

Naast tentoonstellingen in Nederland exposeert Frits Goosen met regelmaat in Zwitserland, Noorwegen, Engeland en de Verenigde Staten. Tijdens zijn schildersloopbaan heeft Frits Goosen diverse prijzen gekregen.

Goosen, F.J. Goosen, Frits Goosen 1943-, Goosen, Frits J. Goosen is geboren te Hilversum in1943. 

Frits Goosen is één van de toonaangevende impressionistische schilders van dit moment. Hij tekende en schilderde al op jonge leeftijd en mocht geregeld een kijkje nemen in het atelier van de schilder Stephen Kip die bij hem in de buurt woonde. Een opleiding in die richting liet de financiële situatie thuis niet toe. Na zijn schooltijd heeft hij zijn dienstplicht vervuld als seiner bij de marine. Daarna trad Frits Goosen in dienst bij schuitenvoerderij O. Hansen & Zn. te Amsterdam waar hij 11 jaar werkte. Tekenen en schilderen bleven zijn grote passie en in 1976 waagde hij de stap tot professioneel kunstschilder. Frits heeft toen eerst 3,5 jaar voor kunstschilder en kunsthandelaar Hans van moerkerken te Weesp gewerkt . Frits Goosen is autodidact en heeft door eigen kunnen een duidelijke plek gevonden in de schilderkunst.

Hij is bij uitstek een schilder van rivieren en havens met schepen. Naast landschappen, haven- en stadsgezichten nemen scheeps-portretten een groot deel van Frits Goosen's oeuvre in. Vanaf het begin van zijn schildersloopbaan is de passie voor de zeilvaart terug te vinden in zijn werk. Vooral de schepen van de bruine vloot en de charterzeilvaart zijn hoofdonderwerpen in zijn schilderijen. Geregeld neemt hij deel aan zeilwedstrijden met deze schepen. Ook het evenement SAIL in Amsterdam wordt zelden overgeslagen.

De basis voor de schilderijen wordt gevormd door tekeningen, aquarellen en foto’s die Frits Goosen ter plaatste maakt. In het atelier wordt hier een olieverf schilderij van gemaakt geholpen door zijn fantasie en fotografisch geheugen. Daarnaast is zijn uitgebreide kennis van bomen, vee en de technische aspecten van schepen een essentieel onderdeel om het schilderij te vervolmaken. Frits Goosen kent bijna alle charterschepen bij naam en weet tot in detail de verschillen tussen de schepen.

Naast tentoonstellingen in Nederland exposeert Frits Goosen met regelmaat in Zwitserland, Noorwegen, Engeland en de Verenigde Staten. Tijdens zijn schildersloopbaan heeft Frits Goosen diverse prijzen gekregen.


Frans Helfferich verkocht


Franz Hochmann verkocht


Frits Goosen verkocht


Frits Goosen verkocht


Frits Goosen verkocht

Goosen, F.J. Goosen, Frits Goosen 1943-, Goosen, Frits J. Goosen is geboren te Hilversum in1943. 

Frits Goosen is één van de toonaangevende impressionistische schilders van dit moment. Hij tekende en schilderde al op jonge leeftijd en mocht geregeld een kijkje nemen in het atelier van de schilder Stephen Kip die bij hem in de buurt woonde. Een opleiding in die richting liet de financiële situatie thuis niet toe. Na zijn schooltijd heeft hij zijn dienstplicht vervuld als seiner bij de marine. Daarna trad Frits Goosen in dienst bij schuitenvoerderij O. Hansen & Zn. te Amsterdam waar hij 11 jaar werkte. Tekenen en schilderen bleven zijn grote passie en in 1976 waagde hij de stap tot professioneel kunstschilder. Frits heeft toen eerst 3,5 jaar voor kunstschilder en kunsthandelaar Hans van moerkerken te Weesp gewerkt . Frits Goosen is autodidact en heeft door eigen kunnen een duidelijke plek gevonden in de schilderkunst.

Hij is bij uitstek een schilder van rivieren en havens met schepen. Naast landschappen, haven- en stadsgezichten nemen scheeps-portretten een groot deel van Frits Goosen's oeuvre in. Vanaf het begin van zijn schildersloopbaan is de passie voor de zeilvaart terug te vinden in zijn werk. Vooral de schepen van de bruine vloot en de charterzeilvaart zijn hoofdonderwerpen in zijn schilderijen. Geregeld neemt hij deel aan zeilwedstrijden met deze schepen. Ook het evenement SAIL in Amsterdam wordt zelden overgeslagen.

De basis voor de schilderijen wordt gevormd door tekeningen, aquarellen en foto’s die Frits Goosen ter plaatste maakt. In het atelier wordt hier een olieverf schilderij van gemaakt geholpen door zijn fantasie en fotografisch geheugen. Daarnaast is zijn uitgebreide kennis van bomen, vee en de technische aspecten van schepen een essentieel onderdeel om het schilderij te vervolmaken. Frits Goosen kent bijna alle charterschepen bij naam en weet tot in detail de verschillen tussen de schepen.

Naast tentoonstellingen in Nederland exposeert Frits Goosen met regelmaat in Zwitserland, Noorwegen, Engeland en de Verenigde Staten. Tijdens zijn schildersloopbaan heeft Frits Goosen diverse prijzen gekregen.

Goosen, F.J. Goosen, Frits Goosen 1943-, Goosen, Frits J. Goosen is geboren te Hilversum in1943. 

Frits Goosen is één van de toonaangevende impressionistische schilders van dit moment. Hij tekende en schilderde al op jonge leeftijd en mocht geregeld een kijkje nemen in het atelier van de schilder Stephen Kip die bij hem in de buurt woonde. Een opleiding in die richting liet de financiële situatie thuis niet toe. Na zijn schooltijd heeft hij zijn dienstplicht vervuld als seiner bij de marine. Daarna trad Frits Goosen in dienst bij schuitenvoerderij O. Hansen & Zn. te Amsterdam waar hij 11 jaar werkte. Tekenen en schilderen bleven zijn grote passie en in 1976 waagde hij de stap tot professioneel kunstschilder. Frits heeft toen eerst 3,5 jaar voor kunstschilder en kunsthandelaar Hans van moerkerken te Weesp gewerkt . Frits Goosen is autodidact en heeft door eigen kunnen een duidelijke plek gevonden in de schilderkunst.

Hij is bij uitstek een schilder van rivieren en havens met schepen. Naast landschappen, haven- en stadsgezichten nemen scheeps-portretten een groot deel van Frits Goosen's oeuvre in. Vanaf het begin van zijn schildersloopbaan is de passie voor de zeilvaart terug te vinden in zijn werk. Vooral de schepen van de bruine vloot en de charterzeilvaart zijn hoofdonderwerpen in zijn schilderijen. Geregeld neemt hij deel aan zeilwedstrijden met deze schepen. Ook het evenement SAIL in Amsterdam wordt zelden overgeslagen.

De basis voor de schilderijen wordt gevormd door tekeningen, aquarellen en foto’s die Frits Goosen ter plaatste maakt. In het atelier wordt hier een olieverf schilderij van gemaakt geholpen door zijn fantasie en fotografisch geheugen. Daarnaast is zijn uitgebreide kennis van bomen, vee en de technische aspecten van schepen een essentieel onderdeel om het schilderij te vervolmaken. Frits Goosen kent bijna alle charterschepen bij naam en weet tot in detail de verschillen tussen de schepen.

Naast tentoonstellingen in Nederland exposeert Frits Goosen met regelmaat in Zwitserland, Noorwegen, Engeland en de Verenigde Staten. Tijdens zijn schildersloopbaan heeft Frits Goosen diverse prijzen gekregen.

Goosen, F.J. Goosen, Frits Goosen 1943-, Goosen, Frits J. Goosen is geboren te Hilversum in1943. 

Frits Goosen is één van de toonaangevende impressionistische schilders van dit moment. Hij tekende en schilderde al op jonge leeftijd en mocht geregeld een kijkje nemen in het atelier van de schilder Stephen Kip die bij hem in de buurt woonde. Een opleiding in die richting liet de financiële situatie thuis niet toe. Na zijn schooltijd heeft hij zijn dienstplicht vervuld als seiner bij de marine. Daarna trad Frits Goosen in dienst bij schuitenvoerderij O. Hansen & Zn. te Amsterdam waar hij 11 jaar werkte. Tekenen en schilderen bleven zijn grote passie en in 1976 waagde hij de stap tot professioneel kunstschilder. Frits heeft toen eerst 3,5 jaar voor kunstschilder en kunsthandelaar Hans van moerkerken te Weesp gewerkt . Frits Goosen is autodidact en heeft door eigen kunnen een duidelijke plek gevonden in de schilderkunst.

Hij is bij uitstek een schilder van rivieren en havens met schepen. Naast landschappen, haven- en stadsgezichten nemen scheeps-portretten een groot deel van Frits Goosen's oeuvre in. Vanaf het begin van zijn schildersloopbaan is de passie voor de zeilvaart terug te vinden in zijn werk. Vooral de schepen van de bruine vloot en de charterzeilvaart zijn hoofdonderwerpen in zijn schilderijen. Geregeld neemt hij deel aan zeilwedstrijden met deze schepen. Ook het evenement SAIL in Amsterdam wordt zelden overgeslagen.

De basis voor de schilderijen wordt gevormd door tekeningen, aquarellen en foto’s die Frits Goosen ter plaatste maakt. In het atelier wordt hier een olieverf schilderij van gemaakt geholpen door zijn fantasie en fotografisch geheugen. Daarnaast is zijn uitgebreide kennis van bomen, vee en de technische aspecten van schepen een essentieel onderdeel om het schilderij te vervolmaken. Frits Goosen kent bijna alle charterschepen bij naam en weet tot in detail de verschillen tussen de schepen.

Naast tentoonstellingen in Nederland exposeert Frits Goosen met regelmaat in Zwitserland, Noorwegen, Engeland en de Verenigde Staten. Tijdens zijn schildersloopbaan heeft Frits Goosen diverse prijzen gekregen.

Grips, F. Grips, Frits Grips 1869-1961, Frits Grips (1869-1961). De volgende musea/instellingen hebben werk in hun collectie: Noordbrabants Museum, Den Bosch.

Diverse kunstenaars archief, Frits van der Glas, beschrijving volgt


Frits Goosen verkocht


Frits Goosen verkocht


Frits Goosen verkocht


Frits Grips verkocht


Frits van der Glas

Hoesslin,George von Hoesslin  (German, 1851–1923), G. Hoesslin

Grassere, G. Grassere, Gerard Grassere 1915-1993, Gérard Grassère werd op 21 augustus 1915 in Heerlen geboren. Na zijn schoolopleiding volgde hij in Antwerpen de Academie der Schone Kunsten. Hij kreeg les van Isidoor Opsomer. In België kwam hij in contact met het werk van Constant Permeke, Gustave de Smet en de schilders van de tweede Lathemse school.
Na een verblijf van 10 jaar in Eindhoven, kwam hij in 1950 in Utrecht te wonen. Hij raakte nauw bevriend met Otto van Rees, die grote invloed heeft gehad op Grassère. Zijn werk - eerst figuratief expressionistisch - ontwikkelde zich steeds nadrukkelijker naar abstract-expressionistisch.
Gérard Grassère heeft vele tentoonstellingen gehad in Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Spanje, Zweden, Zuid-Afrika en de Nederlandse Antillen. Zijn werk bevindt zich onder andere in het Centraal Museum Utrecht, het Stedelijk Museum Amsterdam, het Pretoriase Kunstmuseum, Curaçaos Museum en in diverse collecties in Nederland en daarbuiten.
In 1986 was er een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk in het Centraal Museum Utrecht.
Gerard Grassere overleed in 1993 te Den Bosch.

Grassere, G. Grassere, Gerard Grassere 1915-1993, Gérard Grassère werd op 21 augustus 1915 in Heerlen geboren. Na zijn schoolopleiding volgde hij in Antwerpen de Academie der Schone Kunsten. Hij kreeg les van Isidoor Opsomer. In België kwam hij in contact met het werk van Constant Permeke, Gustave de Smet en de schilders van de tweede Lathemse school.
Na een verblijf van 10 jaar in Eindhoven, kwam hij in 1950 in Utrecht te wonen. Hij raakte nauw bevriend met Otto van Rees, die grote invloed heeft gehad op Grassère. Zijn werk - eerst figuratief expressionistisch - ontwikkelde zich steeds nadrukkelijker naar abstract-expressionistisch.
Gérard Grassère heeft vele tentoonstellingen gehad in Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Spanje, Zweden, Zuid-Afrika en de Nederlandse Antillen. Zijn werk bevindt zich onder andere in het Centraal Museum Utrecht, het Stedelijk Museum Amsterdam, het Pretoriase Kunstmuseum, Curaçaos Museum en in diverse collecties in Nederland en daarbuiten.
In 1986 was er een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk in het Centraal Museum Utrecht.
Gerard Grassere overleed in 1993 te Den Bosch.

Grassere, G. Grassere, Gerard Grassere 1915-1993, Gérard Grassère werd op 21 augustus 1915 in Heerlen geboren. Na zijn schoolopleiding volgde hij in Antwerpen de Academie der Schone Kunsten. Hij kreeg les van Isidoor Opsomer. In België kwam hij in contact met het werk van Constant Permeke, Gustave de Smet en de schilders van de tweede Lathemse school.
Na een verblijf van 10 jaar in Eindhoven, kwam hij in 1950 in Utrecht te wonen. Hij raakte nauw bevriend met Otto van Rees, die grote invloed heeft gehad op Grassère. Zijn werk - eerst figuratief expressionistisch - ontwikkelde zich steeds nadrukkelijker naar abstract-expressionistisch.
Gérard Grassère heeft vele tentoonstellingen gehad in Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Spanje, Zweden, Zuid-Afrika en de Nederlandse Antillen. Zijn werk bevindt zich onder andere in het Centraal Museum Utrecht, het Stedelijk Museum Amsterdam, het Pretoriase Kunstmuseum, Curaçaos Museum en in diverse collecties in Nederland en daarbuiten.
In 1986 was er een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk in het Centraal Museum Utrecht.
Gerard Grassere overleed in 1993 te Den Bosch.

Fleurbaaij, H. Fleurbaaij, Hendrik Fleurbaaij 1896-, Fleurbaaij, Hendrik is geboren op 29 juni 1896 te Vlissingen. Hij woonde en werkte in Vlissingen, Schiedam, Soerabaja (Ned Indië), Apeldoorn tot 1959, van 1959 af in Valkenisse (Biggekerke). Vormde zich zelf. Oud-gezagvoerder van de grote vaart; schilderde en tekende zee-, rivier- en havengezichten en landschappen. Vooral zijn havens zijn gezocht. Hij was lid van de Apeldoornse Kunstkring.


G. Hoesslin verkocht


Gerard Grassere verkocht


Gerard Grassere verkocht


Gerard Grassere verkocht


H. Fleurbaaij verkocht

Heyligers, H.Heyligers, Henri Heyligers 1877-1967, Hendrik Heyligers (Henri) werd op 22 februari 1877 geboren te Batavia Jakarta- Ned.Indië. Hij was leerling van de Akademie van B.K. in Den Haag, daarna te Parijs van de Academie des Beaux-Arts en het atelier Cormon. Hij woonde en werkte in Den Haag, Parijs, München, Elspeet (Ermelo) tot 1914, Katwijk aan Zee tot 1915, Blaricum tot 1916, Laren (N.H.) tot 1924, Brussel, Den Haag tot 1936, Brussel tot 1947, Den Haag; vertrok in 1950 naar Frankrijk (Nice).
Hij schilderde, tekende en etste portretten, figuren, boereninterieurs, stillevens, enz.. Hij was lid van 'Arti et Amicitiae' te Amsterdam.

Hamburger, H.A. Hamburger, Helene Hamburger 1836-1919, Hamburger, H.A. Hamburger, Helene Augusta Hamburger isgeboren in St. Mary Newington (U.K.) in 1836 en overleden in 1919 te Amsterdam.
De traditie van het Hollandse 17e-eeuwse bloemstilleven zette deze schilderes in de 19e eeuw voort. Hélène Hamburger kwam uit een artistiek nest. Haar vader, Johan Coenraad Hamburger, was een portret- en miniatuurschilder die in 1829 naar Londen vertrok en hofschilder werd van William IV. Haar moeder, Eleonora Elisabeth Fairbairn, schilderde stillevens en vogels. In de periode 1858-1885 exposeerde Hélène regelmatig op tentoonstellingen in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, niet alleen bloemstukken, maar ook voorstellingen met dood wild en gevogelte. In 1865 trouwde zij met de Franse figuur- en landschapschilder Augustin Taurel.

Groen, H.P.Groen, Piet Groen 1886-1964 ..................................................... ( 1 werk op voorraad), Groen, H. P. Groen is geboren te Kralingen op 16.06.1886 en overleden te  Rotterdam op 20.03.1964.

 

Hendrik Pieter(Piet) Groen woonde en werkte in Rotterdam. Leerling van de Academie voor Beeldende Kunsten in deze stad o.l.v. J.G. Heijberg en A.H.R. van Maasdijk. Daarna in dienst bij de decorateur W.A. Fabri, o.a. voor het schilderen van het trappenhuis van paleis Het Loo.

Schilderde en tekende voornamelijk stadsgezichten(havens) van Rotterdam, ook landschappen en stillevens.

Groen, H.P.Groen, Piet Groen 1886-1964 ..................................................... ( 1 werk op voorraad), Groen, H. P. Groen is geboren te Kralingen op 16.06.1886 en overleden te  Rotterdam op 20.03.1964.

 

Hendrik Pieter(Piet) Groen woonde en werkte in Rotterdam. Leerling van de Academie voor Beeldende Kunsten in deze stad o.l.v. J.G. Heijberg en A.H.R. van Maasdijk. Daarna in dienst bij de decorateur W.A. Fabri, o.a. voor het schilderen van het trappenhuis van paleis Het Loo.

Schilderde en tekende voornamelijk stadsgezichten(havens) van Rotterdam, ook landschappen en stillevens.

Groen, H.P.Groen, Piet Groen 1886-1964 ..................................................... ( 1 werk op voorraad), Groen, H. P. Groen is geboren te Kralingen op 16.06.1886 en overleden te  Rotterdam op 20.03.1964.

 

Hendrik Pieter(Piet) Groen woonde en werkte in Rotterdam. Leerling van de Academie voor Beeldende Kunsten in deze stad o.l.v. J.G. Heijberg en A.H.R. van Maasdijk. Daarna in dienst bij de decorateur W.A. Fabri, o.a. voor het schilderen van het trappenhuis van paleis Het Loo.

Schilderde en tekende voornamelijk stadsgezichten(havens) van Rotterdam, ook landschappen en stillevens.


H. Heyligers verkocht


H.A. Hamburger verkocht


H.P. Groen verkocht


H.P. Groen verkocht


H.P. Groen verkocht

Groen, H.P.Groen, Piet Groen 1886-1964 ..................................................... ( 1 werk op voorraad), Groen, H. P. Groen is geboren te Kralingen op 16.06.1886 en overleden te  Rotterdam op 20.03.1964.

 

Hendrik Pieter(Piet) Groen woonde en werkte in Rotterdam. Leerling van de Academie voor Beeldende Kunsten in deze stad o.l.v. J.G. Heijberg en A.H.R. van Maasdijk. Daarna in dienst bij de decorateur W.A. Fabri, o.a. voor het schilderen van het trappenhuis van paleis Het Loo.

Schilderde en tekende voornamelijk stadsgezichten(havens) van Rotterdam, ook landschappen en stillevens.

Groen, H.P.Groen, Piet Groen 1886-1964 ..................................................... ( 1 werk op voorraad), Groen, H. P. Groen is geboren te Kralingen op 16.06.1886 en overleden te  Rotterdam op 20.03.1964.

 

Hendrik Pieter(Piet) Groen woonde en werkte in Rotterdam. Leerling van de Academie voor Beeldende Kunsten in deze stad o.l.v. J.G. Heijberg en A.H.R. van Maasdijk. Daarna in dienst bij de decorateur W.A. Fabri, o.a. voor het schilderen van het trappenhuis van paleis Het Loo.

Schilderde en tekende voornamelijk stadsgezichten(havens) van Rotterdam, ook landschappen en stillevens.

Ieperen, J.H. van Ieperen, Hans van Ieperen, 1909-1995, Ieperen, J.H. van Ieperen, Hans van Ieperen is geboren op 4 maart 1909 te Rotterdam en is overleden in 1995. Hans van Ieperen, Rotterdammer van geboorte, is bekend geworden met figuratief-expressionistische landschappen, boeketten en stillevens. Tussen 1942 en 1946 verbleef hij in Epe, waar hij onder andere Veluwse landschappen schilderde. Daarna vestigde hij zich in Den Haag. Van Ieperen kreeg zijn opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam en was lid van Pulchri Studio in Den Haag.

De musea Boymans -van Beuningen , Haags Gemeente museum en de Rijkscollectie bezitten werk van hem.

Heimes, H. Heimes, Heinrich Heimes. 1855-1933, Heinrich Heimes is geboren in Mayen (Duitsland) in1855 en overleden in 1933 in Kronberg (Duitsland)

Heinrich Heimes reisde al tijdens zijn studie aan de academie van Düsseldorf naar de Hollandse Noordzeekust om daar te schetsen en schilderen. Hij was vooral te vinden in Egmond aan Zee, waar hij al spoedig vriendschap sloot met Gari Melchers en George Hitchcock. De wat dampige atmosfeer boven het water en het komen en gaan van de vissers met hun zware schepen op het strand zette hij om in prachtige impressionistische doeken. Heimes maakte ook studiereizen naar Italie, Griekenland en Egypte.

Hierck, H. Hierck, Huub Hierck 1917-1978, Huub Hierck, beschrijving volgt


H.P. Groen verkocht


H.P. Groen verkocht


Hans van Ieperen verkocht


Heinrich Heimes verkocht


Huub Hierck verkocht

Grun, J.A.Grun, Jules Alexandre Grun, 1868-1934, Grun, J.A.Grun, Jules Alexandre Grun is geboren in 1868 te prijs en overleden in 1934.
Jules Grün was schilder, illustrator en ontwerper van affiches. Hij werd opgeleid door Jean-Baptiste Lavastre, decoratieschilder en beroemd om zijn schilderingen in de Parijse Opéra, en door Antoine Guillemet, een bekend landschapschilder. Grüns schilderde stillevens, portretten en Parijse straatscènes. Hij was een kunstenaar van de Belle Epoque en schilderde in een realistische tot impressionistische stijl elegant geklede dames en geanimeerde gezelschappen. Ook ontwierp hij affiches in Art-Nouveaustijl, onder andere voor voorstellingen in de Moulin Rouge.

Heijden, J.C.van der Heijden, Jan van der Heijden 1911-1992, Heijden, Johannes Cornelis (Jan) van der Heijden is geboren op 21 september 1911 te Leiden en overleden in 1992 te Delfgauw. Hij woonde en werkte in Den Haag, Enkhuizen en Delfgauw (gem Pijnacker). Leerling van de Akademie voor B.K. in Den Haag. Schilderde, aquarelleerde en tekende landschappen, stillevens en modellen. Is enige jaren lid geweest van 'Pulchri Studio' in Den Haag.
Heeft vooral bekendheid gekregen door zijn vele polderlandschappen die gretig aftrek hadden in de kunsthandel in Nederland, maar ook in het  buitenland.

Hulk, J.F.Hulk, John Hulk, 1855-1913, John Hulk werd in 1855 geboren als zoon van de winkelier en schilder Johannes 
Frederik Hulk en is overleden in 1913. Naast zijn vader had hij vele leermeesters. 
Eerst op de Rijksacademie in Amsterdam en daarna in Parijs op de bekende 
Académie Julian. Zijn roepnaam ‘John’ dankt hij vermoedelijk aan de jaren dat hij 
werkzaam was in Engeland en roem vergaarde met schilderijen en aquarellen 
van de Engelse vossenjacht met honden. Terug in Nederland legde hij zich toe op 
het schilderen van dieren en jachttaferelen als eenden- en hazenjachten. In 1907 
werd hij benoemd tot conservator van het Teylers Museum in Haarlem

Hengst, J.G. den Hengst , Jan den Hengst 1904-, Hengst, Johannes Gerardus (Jan) den Hengst is geboren te Delft op 19 mei 1904. Hij woonde en werkte in Delft tot 1930, Hilversum; sedert 1954 in Amsterdam. Vormde zichzelf. Schilderde, aquarelleerde en tekende in impressionistische trant landschappen, stadsgezichten, bloemen en stillevens.
Hij was lid van 'Arti et Amicitiae' en 'St. Lucas' te Amsterdam en van het Amersfoorts Kunstenaars Genootschap 'A.K.G.'.

Hengst, J.G. den Hengst , Jan den Hengst 1904-, Hengst, Johannes Gerardus (Jan) den Hengst is geboren te Delft op 19 mei 1904. Hij woonde en werkte in Delft tot 1930, Hilversum; sedert 1954 in Amsterdam. Vormde zichzelf. Schilderde, aquarelleerde en tekende in impressionistische trant landschappen, stadsgezichten, bloemen en stillevens.
Hij was lid van 'Arti et Amicitiae' en 'St. Lucas' te Amsterdam en van het Amersfoorts Kunstenaars Genootschap 'A.K.G.'.


J.A. Grun verkocht


J.C.van der Heijden verkocht


J.F. Hulk verkocht


J.G. den Hengst verkocht


J.G. den Hengst verkocht

Junghanns, J.P.Junghanns, Paul Junghanns 1876-1953, Junghanns, J.P.Junghanns, Julius Paul Junghanns is geboren op 8 juni 1876 te Wenen en overleden op 3 april 1958 te Düsseldorf. Paul Junghanns leefde in Dresden en volgde een opleiding als lithograaf. Daarna, vanaf 1896 tot 1898 studeerde hij aan de Dresdener Kunstakademie te Dresden onder leiding van L. Pohle. In 1903 zette hij zijn studie voort onder leiding van H.V. Zügel bij de Kunstakademie te münchen. Vanaf 1904 tot 1944 was hij werkzaam als leraar van het hoger onderwijs bij de Kunstakademie te Düsseldorf.
Hij schilderde, tekende, lithografeerde en illustreerde (veel boeken) vooral dieren in de vrije natuur maar ook maakte hij enkele portretten.
Ook beeldhouwde hij kleine sculpturen. Paul Junghanns werkte ook veel onder de invloed van de School van Barbizon, alleen waren de figuren vaak wat getekender.
Diverse Musea bezitten zijn werk, o.a. Museum van Hagen, Kunsthalle in Mannheim, Museum Obernier in Bonn, Museum in Pittsburg (USA), de musea van Düsseldorf en München, etc.

====================================================================
Deutsch
====
Junghans, Julius-Paul 
1876 Wien - 1958 Düsseldorf 


Junghans wuchs in Dresden auf und absolvierte dort eine Lehre als Lithograph. Von 1896 - 1898 studierte er an der Dresdner Kunstakademie bei L. Pohle. 1899 übersiedelte Junghans nach München, wo er an der Kunstakademie 1903/1904 seine Ausbildung bei H. V. Zügel fortsetzte. Ab 1904 - 1944 war er an der Kunstakademie Düsseldorf als Hochschullehrer tätig. Sein Schaffen umfasst Malerei (hauptsächlich Tiere in freier Natur sowie Porträts, Zeichnung, Grafik, Buchgestaltung und kleinere Skulpturen). Seinem Lehrer und Mentor Zügel zeitlebens stilistisch verbunden entwickelte Junghans einen eigenen Stil mit pleinairistischer Betonung des Atmosphärischen. Weiterhin nahm er Einflüsse der Schule von Barbizon auf, gestaltete jedoch zeichnerischer und tektonischer.

Junghanns, J.P.Junghanns, Paul Junghanns 1876-1953, Junghanns, J.P.Junghanns, Julius Paul Junghanns is geboren op 8 juni 1876 te Wenen en overleden op 3 april 1958 te Düsseldorf. Paul Junghanns leefde in Dresden en volgde een opleiding als lithograaf. Daarna, vanaf 1896 tot 1898 studeerde hij aan de Dresdener Kunstakademie te Dresden onder leiding van L. Pohle. In 1903 zette hij zijn studie voort onder leiding van H.V. Zügel bij de Kunstakademie te münchen. Vanaf 1904 tot 1944 was hij werkzaam als leraar van het hoger onderwijs bij de Kunstakademie te Düsseldorf.
Hij schilderde, tekende, lithografeerde en illustreerde (veel boeken) vooral dieren in de vrije natuur maar ook maakte hij enkele portretten.
Ook beeldhouwde hij kleine sculpturen. Paul Junghanns werkte ook veel onder de invloed van de School van Barbizon, alleen waren de figuren vaak wat getekender.
Diverse Musea bezitten zijn werk, o.a. Museum van Hagen, Kunsthalle in Mannheim, Museum Obernier in Bonn, Museum in Pittsburg (USA), de musea van Düsseldorf en München, etc.

====================================================================
Deutsch
====
Junghans, Julius-Paul 
1876 Wien - 1958 Düsseldorf 


Junghans wuchs in Dresden auf und absolvierte dort eine Lehre als Lithograph. Von 1896 - 1898 studierte er an der Dresdner Kunstakademie bei L. Pohle. 1899 übersiedelte Junghans nach München, wo er an der Kunstakademie 1903/1904 seine Ausbildung bei H. V. Zügel fortsetzte. Ab 1904 - 1944 war er an der Kunstakademie Düsseldorf als Hochschullehrer tätig. Sein Schaffen umfasst Malerei (hauptsächlich Tiere in freier Natur sowie Porträts, Zeichnung, Grafik, Buchgestaltung und kleinere Skulpturen). Seinem Lehrer und Mentor Zügel zeitlebens stilistisch verbunden entwickelte Junghans einen eigenen Stil mit pleinairistischer Betonung des Atmosphärischen. Weiterhin nahm er Einflüsse der Schule von Barbizon auf, gestaltete jedoch zeichnerischer und tektonischer.

Helder, J.W. Helder, Wim Helder 1892-1966, Helder, Johan Wilhelm (Wim) is geboren op 7 augustus 1892 in Den Haag en overleden op 6 augustus 1966 in Hattem. Zoon en leerling van de kunstschilder Johan Helder. Woonde en werkte in Amsterdam, Den Haag, Parijs tot 1924, Utrecht tot 1932, Geleen tot 1934, Middelburg tot 1942; daarna in Apeldoorn. Leerling van de Kunstnijverheidsschool te Utrecht en van het genootschap

Hiddink, J.G. Hiddink, Jaap Hiddink 1910-2000, Jacob Gerardus Hiddink werd in 1910 in Nunspeet geboren. 
Hier werd hij een van de bekendste Nunspeetse schilders. Hij overleed hier ook in 2000. Hiddink was een leerling van Jos Lussenburg en leerde naar eigen zeggen ook veel van Ben Viegers. 
Hiddink was kunstenaar in een periode dat de Noordwest-veluwe veel kunstenaars huisvestte en Nunspeet nog een echt kunstenaarsdorpje was, waar kunstenaars uit het hele land naar toe trokken. Hiddink heeft altijd in Nunspeet gewoond en gewerkt. 
Jaap Hiddink was een geweldig man die tot het laatst toe schilderde in zijn atelier aan de Spoorlaan. Wie daar aan huis kwam waande zich in een andere wereld. Overal hing zijn werk Hij werd beschouwd als de nestor van Noordwest-Veluwse schilders. Hiddink was deels autodidact maar werkte ook veel samen met mede kunstenaars van wie hij veel leerde. Naast Viegers en Lussenburg rekende Hiddink ook Jan van Vuuren tot zijn vrienden. 
In 1932 trouwt Jaap met Henny Keppel. Samen beginnen zij een gecombineerde drogisterij/fotozaak, waarin Henny de stuwende kracht is. Het is dan ook vooral aan haar te danken dat Hiddink zoveel tijd krijgt om er met zijn vriend Jos Lussenburg en andere kunstschilders op uit te trekken om te schilderen. Nadat hij in de zaak schildersmateriaal gaat verkopen komt hij ook steeds meer in contact met Academische gevormde kunstschilders als Arthur Briët en Ben Viegers, die hem vaak met raad en daad bijstaan. Jaaps interesse en bewondering gaan in het bijzonder uit naar de werken van George Breitner en Isaac Israels. Hun vlotte, rake stijl boeit hem in hoge mate, vooral omdat hij zelf op een soortgelijke manier werkt. In Ben Viegers vindt hij iemand die snel en virtuoos het penseel hanteert. Iemand met een vlotte stijl, met wie hij zich verwant voelt. Ook hun karakters vertonen veel overeenkomst. Hiddink schildert vaak met Viegers en krijgt van hem de nodige aanwijzingen. Tijdens zijn wethouderschap speelt Jaap een belangrijke rol bij de totstandkoming van de Nunspeetse Vrije academie voor Beeldende Kunsten in 1968. Met de andere leden van de Nunspeetse schildersvriendenclub, die regelmatig bij elkaar aan huis vergadert, ontwikkelt hij samen met de beeldhouwer/kunstschilder Cor Vrendenberg, het plan om een plaatselijke kunstschool te stichten. 
Hoewel Jaap Hiddink wel schilder van de Veluwe wordt genoemd wil dit geenszins zeggen dat hij alleen maar het Veluws landschap met zijn heidevelden, bossen, dorpjes, boerderijen en marktgezichten schildert. Integendeel, zijn werk toont een grote variatie in stadsgezichten. Zo legde hij o.a. Hoorn, Enkhuizen, Veere, Roermond, Middelburg en Delft op het doek vast. Verder stillevens, portretten en landschappen.

Hiddink, J.G. Hiddink, Jaap Hiddink 1910-2000, Jacob Gerardus Hiddink werd in 1910 in Nunspeet geboren. 
Hier werd hij een van de bekendste Nunspeetse schilders. Hij overleed hier ook in 2000. Hiddink was een leerling van Jos Lussenburg en leerde naar eigen zeggen ook veel van Ben Viegers. 
Hiddink was kunstenaar in een periode dat de Noordwest-veluwe veel kunstenaars huisvestte en Nunspeet nog een echt kunstenaarsdorpje was, waar kunstenaars uit het hele land naar toe trokken. Hiddink heeft altijd in Nunspeet gewoond en gewerkt. 
Jaap Hiddink was een geweldig man die tot het laatst toe schilderde in zijn atelier aan de Spoorlaan. Wie daar aan huis kwam waande zich in een andere wereld. Overal hing zijn werk Hij werd beschouwd als de nestor van Noordwest-Veluwse schilders. Hiddink was deels autodidact maar werkte ook veel samen met mede kunstenaars van wie hij veel leerde. Naast Viegers en Lussenburg rekende Hiddink ook Jan van Vuuren tot zijn vrienden. 
In 1932 trouwt Jaap met Henny Keppel. Samen beginnen zij een gecombineerde drogisterij/fotozaak, waarin Henny de stuwende kracht is. Het is dan ook vooral aan haar te danken dat Hiddink zoveel tijd krijgt om er met zijn vriend Jos Lussenburg en andere kunstschilders op uit te trekken om te schilderen. Nadat hij in de zaak schildersmateriaal gaat verkopen komt hij ook steeds meer in contact met Academische gevormde kunstschilders als Arthur Briët en Ben Viegers, die hem vaak met raad en daad bijstaan. Jaaps interesse en bewondering gaan in het bijzonder uit naar de werken van George Breitner en Isaac Israels. Hun vlotte, rake stijl boeit hem in hoge mate, vooral omdat hij zelf op een soortgelijke manier werkt. In Ben Viegers vindt hij iemand die snel en virtuoos het penseel hanteert. Iemand met een vlotte stijl, met wie hij zich verwant voelt. Ook hun karakters vertonen veel overeenkomst. Hiddink schildert vaak met Viegers en krijgt van hem de nodige aanwijzingen. Tijdens zijn wethouderschap speelt Jaap een belangrijke rol bij de totstandkoming van de Nunspeetse Vrije academie voor Beeldende Kunsten in 1968. Met de andere leden van de Nunspeetse schildersvriendenclub, die regelmatig bij elkaar aan huis vergadert, ontwikkelt hij samen met de beeldhouwer/kunstschilder Cor Vrendenberg, het plan om een plaatselijke kunstschool te stichten. 
Hoewel Jaap Hiddink wel schilder van de Veluwe wordt genoemd wil dit geenszins zeggen dat hij alleen maar het Veluws landschap met zijn heidevelden, bossen, dorpjes, boerderijen en marktgezichten schildert. Integendeel, zijn werk toont een grote variatie in stadsgezichten. Zo legde hij o.a. Hoorn, Enkhuizen, Veere, Roermond, Middelburg en Delft op het doek vast. Verder stillevens, portretten en landschappen.


J.P. Junghanns verkocht


J.P. Junghanns verkocht


J.W. Helder verkocht


Jaap Hiddink verkocht


Jaap Hiddink verkocht

Franken, J.H. Franken, Jan Franken 1878-1959, Franken, Johannes Henricus (Jan); geboren op 8 april 1878 in Tilburg en overleden op 7 maart 1959 in Den Haag. Woonde en werkte in Keulen 1896-1901, Parijs tot 1908, Den Haag vanaf 11 februari 1909. Studeerde te Keulen, daarna te Parijs in het decoratieve vlak (Ecole des Arts decoratifs). Schilderde en tekende portretten, figuren (vooral Scheveningse vissersvrouwen) en bloemen. Heeft ook gelithografeerd. Was lid van 'Pulchri Studio', de Haagse en de Nederlandse Kunstkring. Gaf les aan ondermeer zijn zoon R.A. Franken, J.C.E. van Beusekom, E.C.H. Eversdijk Smulders, J.J. van Houweninge, R.C. de Leeuw, J.A. Pietersen. Werk in de Rijkscollectie (pastel).

Jans, J. Jans, Jan Jans 1872-1943, Jan Jans,1872-1943 - Amsterdam - Amsterdam. Schilder van havens, landschappen en riviergezichten. Was lid van Arti et Amicitiae te Amsterdam en van St. Lukas. Schildert doorgaans evenwichtige composities met een zonnig palet.

Herwijnen, J. van Herwijnen, Jan van Herwijnen 1889-1965, Johannes Adrianus George 'Jan' van Herwijnen (Delft, 4 november 1889 – 
Bergen (Noord-Holland), 12 april 1965) was een Nederlands kunstschilder en 
tekenaar. Jan van Herwijnen was autodidact. Hij kwam uit een arbeidersgezin, 
en toen hij veertien jaar was trok hij al naar Engeland en verdiende daar in 
allerlei baantjes de kost, ook is hij koksmaat aan boord van zeeschepen 
geweest.

Hij ontwikkelde zijn aanleg door schilderijen te kopiëren in het Rijksmuseum in 
Amsterdam. Een beurs in 1912, ter beschikking gesteld door de directeur van 
het Rijksmuseum Jhr. Van Riemsdijk stelde hem in staat om zich geheel aan 
het schilderen en tekenen te wijden. Van Herwijnen reisde veel en werkte 
enige tijd in Parijs en Zuid-Frankrijk. In 1919 had hij al een tentoonstelling in 
gebouw Heystee aan de Herengracht in Amsterdam waar onder anderen zijn 
tekeningen te zien waren.

Na gewerkt te hebben in Amsterdam, daarna in Arnhem tot 1926, en in 
Heemstede vestigde hij zich in 1939 in Bergen, waar zijn stijl tot ontwikkeling 
kwam in zijn landschappen, bloemenschilderijen en stillevens, die tot de 
Bergense School gerekend worden.

Hij maakte in 1919 een serie van dertig grote portrettekeningen van 
psychiatrische patiënten in de Willem Arntsz Hoeve in Utrecht. Ook bekend van 
hem zijn portretten van overledenen in het mortuarium van het 
Wilhelminagasthuis in Amsterdam.

Hij was lid van Arti et Amicitiae in Amsterdam en het Kunstenaars Centrum in 
Bergen.   In het Museum Kranenburgh in Bergen was in 2008 een grote 
overzichtstentoonstelling van zijn werk te zien, getiteld Jan van Herwijnen, 
schilder uit zelfbehoud. Kunsthistorica Caroline Roodenburg-Schadd 
(conservator bij het Museum voor Moderne Kunst Arnhem) schreef onder 
dezelfde titel een monografie over Van Herwijnen. De tentoonstelling werd 
samengesteld door Paul van Herwijnen, jongste zoon van Jan van Herwijnen, 
en door Ype Koopmans

Herwijnen, J. van Herwijnen, Jan van Herwijnen 1889-1965, Johannes Adrianus George 'Jan' van Herwijnen (Delft, 4 november 1889 – 
Bergen (Noord-Holland), 12 april 1965) was een Nederlands kunstschilder en 
tekenaar. Jan van Herwijnen was autodidact. Hij kwam uit een arbeidersgezin, 
en toen hij veertien jaar was trok hij al naar Engeland en verdiende daar in 
allerlei baantjes de kost, ook is hij koksmaat aan boord van zeeschepen 
geweest.

Hij ontwikkelde zijn aanleg door schilderijen te kopiëren in het Rijksmuseum in 
Amsterdam. Een beurs in 1912, ter beschikking gesteld door de directeur van 
het Rijksmuseum Jhr. Van Riemsdijk stelde hem in staat om zich geheel aan 
het schilderen en tekenen te wijden. Van Herwijnen reisde veel en werkte 
enige tijd in Parijs en Zuid-Frankrijk. In 1919 had hij al een tentoonstelling in 
gebouw Heystee aan de Herengracht in Amsterdam waar onder anderen zijn 
tekeningen te zien waren.

Na gewerkt te hebben in Amsterdam, daarna in Arnhem tot 1926, en in 
Heemstede vestigde hij zich in 1939 in Bergen, waar zijn stijl tot ontwikkeling 
kwam in zijn landschappen, bloemenschilderijen en stillevens, die tot de 
Bergense School gerekend worden.

Hij maakte in 1919 een serie van dertig grote portrettekeningen van 
psychiatrische patiënten in de Willem Arntsz Hoeve in Utrecht. Ook bekend van 
hem zijn portretten van overledenen in het mortuarium van het 
Wilhelminagasthuis in Amsterdam.

Hij was lid van Arti et Amicitiae in Amsterdam en het Kunstenaars Centrum in 
Bergen.   In het Museum Kranenburgh in Bergen was in 2008 een grote 
overzichtstentoonstelling van zijn werk te zien, getiteld Jan van Herwijnen, 
schilder uit zelfbehoud. Kunsthistorica Caroline Roodenburg-Schadd 
(conservator bij het Museum voor Moderne Kunst Arnhem) schreef onder 
dezelfde titel een monografie over Van Herwijnen. De tentoonstelling werd 
samengesteld door Paul van Herwijnen, jongste zoon van Jan van Herwijnen, 
en door Ype Koopmans

Garst, J. Garst, Johannes Garst, 1950-, Garst, J. Garst,  Johannes Garst is geboren op 11 juni 1950 te Beerzeveld. Vanaf 1973 schildert hij op zowel doek als paneel en houdt zich bezig met portretten, surrealistische- en erotische kunst. Van 1982 tot en met 1988 zijn er ontmoetingen geweest met de Nederlandse surrealist J.H.Moesman ( 1992-1988) en heeft hij met hem gecorrespondeerd over zijn werk. Moesman heeft hem geadviseerd op de ingeslagen weg van schilderen voort te gaan. Hij is kunsthisorisch in Nederland ook bekend als een adept van Moesman. Hij heeft  meegedaan met vele groepsexposities en heeft ook een aantal solo exposities gehad door het hele land. Werk van hem is  o.a. aangekocht via de BKR en bevindt zich in particuliere collecties van verzamelaars. Zijn surrealistische schilderijen en panelen laten vervreemdende situaties zien, waarbij symboliek, erothiek, confrontatie en humor aan de orde zijn. Met name de gebruikte aardkleuren geven een heel bijzondere sfeer, alsof hij muzikaal geïnspireerde een eigen toon geeft aan de weergegeven voorstellingen.


Jan Franken verkocht


Jan Jans verkocht


Jan van Herwijnen verkocht


Jan van Herwijnen verkocht


Johannes Garst verkocht

Garst, J. Garst, Johannes Garst, 1950-, Garst, J. Garst,  Johannes Garst is geboren op 11 juni 1950 te Beerzeveld. Vanaf 1973 schildert hij op zowel doek als paneel en houdt zich bezig met portretten, surrealistische- en erotische kunst. Van 1982 tot en met 1988 zijn er ontmoetingen geweest met de Nederlandse surrealist J.H.Moesman ( 1992-1988) en heeft hij met hem gecorrespondeerd over zijn werk. Moesman heeft hem geadviseerd op de ingeslagen weg van schilderen voort te gaan. Hij is kunsthisorisch in Nederland ook bekend als een adept van Moesman. Hij heeft  meegedaan met vele groepsexposities en heeft ook een aantal solo exposities gehad door het hele land. Werk van hem is  o.a. aangekocht via de BKR en bevindt zich in particuliere collecties van verzamelaars. Zijn surrealistische schilderijen en panelen laten vervreemdende situaties zien, waarbij symboliek, erothiek, confrontatie en humor aan de orde zijn. Met name de gebruikte aardkleuren geven een heel bijzondere sfeer, alsof hij muzikaal geïnspireerde een eigen toon geeft aan de weergegeven voorstellingen.

Garst, J. Garst, Johannes Garst, 1950-, Garst, J. Garst,  Johannes Garst is geboren op 11 juni 1950 te Beerzeveld. Vanaf 1973 schildert hij op zowel doek als paneel en houdt zich bezig met portretten, surrealistische- en erotische kunst. Van 1982 tot en met 1988 zijn er ontmoetingen geweest met de Nederlandse surrealist J.H.Moesman ( 1992-1988) en heeft hij met hem gecorrespondeerd over zijn werk. Moesman heeft hem geadviseerd op de ingeslagen weg van schilderen voort te gaan. Hij is kunsthisorisch in Nederland ook bekend als een adept van Moesman. Hij heeft  meegedaan met vele groepsexposities en heeft ook een aantal solo exposities gehad door het hele land. Werk van hem is  o.a. aangekocht via de BKR en bevindt zich in particuliere collecties van verzamelaars. Zijn surrealistische schilderijen en panelen laten vervreemdende situaties zien, waarbij symboliek, erothiek, confrontatie en humor aan de orde zijn. Met name de gebruikte aardkleuren geven een heel bijzondere sfeer, alsof hij muzikaal geïnspireerde een eigen toon geeft aan de weergegeven voorstellingen.

Frank, L.Frank, Lucien Frank, 1857-1920, Lucien Frank (1857 - 1920).
Lucien Frank werd geboren in Brussel op 10 november 1857 als 3de kind van 
Joseph Frank en Serette Levy. Er zijn aanwijzingen dat hij zijn artistieke 
opleiding in Frankrijk kreeg. In België ontdekte hij als adept van het 
pleinairisme vrij vroeg de charmes van het pittoreske Ohain, waar hij in de 
jaren 1887-1890 vrij intens werkte en zijn eigen stijl ontwikkelde. 

 Vanaf 1890 werkte hij ook veel in de regio van Tervuren, waar hij zich een 
tijdje vestigde. Maar ook de Belgische kust en sites in Nederland genoten zijn 
belangstelling. Zijn interesse verlegde zich gaandeweg naar de levendigheid 
van straten en markten in de grote steden, die hij in een heel eigen stijl 
weergaf. Met tussenpauzen verbleef hij in het buitenland.

 Bij het uitbreken van de 1ste Wereldoorlog verliet hij België. Tijdens dit 
buitenlands verblijf, dat hem in Frankrijk en Spanje bracht, overleed zijn 
echtgenote. 
 Eenmaal terug in België vond hij, samen met zijn zoon Paul, in 1919 een 
nieuwe thuis in Ohain. Nauwelijks enkele maanden nadat hij zijn intrek 
genomen had in zijn woning overleed hij er plotseling op 19 januari 1920.

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


Johannes Garst verkocht


Johannes Garst verkocht


Lucien Frank verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com

Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman 1912-1978 ............................................  ( 2 werken op voorraad), Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978
 
Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij 
maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was 
leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en 
schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en 
havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in 
het bezit van het Kamper museum.
Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en 
zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot 
wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn 
waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en  naar afbeeldingen van 
die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De 
Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele 
serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend 
langs.

De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse 
scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van 
zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. 
Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier 
in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens 
schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo 
de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in 
Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen 
met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook 
veel aan zijn havengezichten.

De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. 
Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de 
naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het 
pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen 
kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn 
eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te 
herleiden.

Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. 
De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de 
dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en 
bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van 
de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne 
Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar 
dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de 
Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas 
vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn 
doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.
Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht


M. de Jongere verkocht

Gidding, M. Gidding, Marinus Gidding, 1863-1925, Gidding, M. Gidding, Marinus Gidding is
geboren in Rotterdam op 23 mei 1863 en
overleden in Den Haag op 7 april 1925.
Hij woonde en werkte in Rotterdam en
vanaf 1900  in Loosduinen.
Broer van Jaap, zoon van Jan Gidding.
Leerling van de akademie v.B.K. Rotterdam 
en van J.H.Wijtkamp.
Hij schilderde en aquarelleerde vooral
landschappen en stillevens.
Hij heeft ook les gegeven aan  F.Rackwitsz.
Tentoonstellingen Amsterdam,Den Haag, 
en Rotterdam 1887-1896.

Heijl, M. Heijl, Marinus Heijl 1835-1931, Heijl, Marinus Heijl; geboren op 22 maart 1835 in Utrecht en overleden op 29 
januari 1931 te Amsterdam. Van 1851 af was hij in Amsterdam werkzaam. 
Leerling van de Rijksakademie te Amsterdam en van H.D. Kruseman van Elten. 
Na 1880 maakte hij reizen naar Duitsland en Zwitserland. Schilderde 
landschappen (bosgezichten en bergachtige landschappen), dikwijls met figuren 
en vee gestoffeerd; heeft ook geëtst en gelithografeerd. Enkele malen werkte hij 
met Anton Mauve; gaf raadgevingen aan Geo Poggenbeek en les aan S.N. 
Bastert, A. Gildemeester, J.O.A. Lingeman. In 1871 werd hij lid van 'Atri et 
Amicitiae' te Amsterdam. Tentoonstellingen Amsterdam, Den Haag en Groningen 
1854-1904 (en later); verschillende bosgezichten; op de heide bij Wolfsheze; 
verscheidene avondstemmingen; enige boerenerven enz. Rijksprentenkabinet 
Amsterdam: tekeningen. Gemeentemuseum Arnhem: een boomstudie. Frans 
Halsmuseum Haarlem: landschap.

Heijl, M. Heijl, Marinus Heijl 1835-1931, Heijl, Marinus Heijl; geboren op 22 maart 1835 in Utrecht en overleden op 29 
januari 1931 te Amsterdam. Van 1851 af was hij in Amsterdam werkzaam. 
Leerling van de Rijksakademie te Amsterdam en van H.D. Kruseman van Elten. 
Na 1880 maakte hij reizen naar Duitsland en Zwitserland. Schilderde 
landschappen (bosgezichten en bergachtige landschappen), dikwijls met figuren 
en vee gestoffeerd; heeft ook geëtst en gelithografeerd. Enkele malen werkte hij 
met Anton Mauve; gaf raadgevingen aan Geo Poggenbeek en les aan S.N. 
Bastert, A. Gildemeester, J.O.A. Lingeman. In 1871 werd hij lid van 'Atri et 
Amicitiae' te Amsterdam. Tentoonstellingen Amsterdam, Den Haag en Groningen 
1854-1904 (en later); verschillende bosgezichten; op de heide bij Wolfsheze; 
verscheidene avondstemmingen; enige boerenerven enz. Rijksprentenkabinet 
Amsterdam: tekeningen. Gemeentemuseum Arnhem: een boomstudie. Frans 
Halsmuseum Haarlem: landschap.

Heijl, M. Heijl, Marinus Heijl 1835-1931, Heijl, Marinus Heijl; geboren op 22 maart 1835 in Utrecht en overleden op 29 
januari 1931 te Amsterdam. Van 1851 af was hij in Amsterdam werkzaam. 
Leerling van de Rijksakademie te Amsterdam en van H.D. Kruseman van Elten. 
Na 1880 maakte hij reizen naar Duitsland en Zwitserland. Schilderde 
landschappen (bosgezichten en bergachtige landschappen), dikwijls met figuren 
en vee gestoffeerd; heeft ook geëtst en gelithografeerd. Enkele malen werkte hij 
met Anton Mauve; gaf raadgevingen aan Geo Poggenbeek en les aan S.N. 
Bastert, A. Gildemeester, J.O.A. Lingeman. In 1871 werd hij lid van 'Atri et 
Amicitiae' te Amsterdam. Tentoonstellingen Amsterdam, Den Haag en Groningen 
1854-1904 (en later); verschillende bosgezichten; op de heide bij Wolfsheze; 
verscheidene avondstemmingen; enige boerenerven enz. Rijksprentenkabinet 
Amsterdam: tekeningen. Gemeentemuseum Arnhem: een boomstudie. Frans 
Halsmuseum Haarlem: landschap.

Jongh, O.R. de Jongh, Oene Romkes de Jongh  1812-1896, Oene Romkes de Jongh werd op 6 april 1812 in Makkum geboren. Hij overleed op 1 juli 1896 te Amsterdam. Hij woonde en werkte in Amsterdam tot 1884 en in Nieuwer-Amstel tot 1896. Oene Romkes de Jongh schilderde vooral stadsgezichten, waaronder die van Amsterdam en de Zuiderzeehavens. Bekend zijn, zijn winterse stadsgezichten. Daarnaast schilderde hij een enkel landschap, veelal met een boerderij aan een vaart.  

Is geïnspireerd geweest door Adriaan Evertsen en Cornelis Springer en nam veelvuldig deel aan tentoonstellingen in o.a. Amsterdam (1862, 1868, 1871, 1876 en 1877) en Groningen (1874 en 1877).


M. Gidding verkocht


Marinus Heijl verkocht


Marinus Heijl verkocht


Marinus Heijl verkocht


O.R. de Jongh verkocht

Halke, P. Halke, Paul Halke 1866-, Halke, Paul Halke is geboren op 27 oktober 1866 in Bukowicz (Polen). Hij was illustrator en kunstschilder in Berlijn. Leerling van de Kunstakademie van Berlijn onder leiding vam A. Kampf.
Exposeerde sinds 1894 op de grote kunsttentoonstellingen in Berlijn en nadien op vele belangrijke exposities in Duitsland. Als karikaturist is hij medewerker van

Hem, P.van der Hem, Piet van der Hem 1885-1961, Hem, Pieter van der , schilder en tekenaar (Wirdum (F.) 9-9- 1885 - 's-Gravenhage 24-4- 1961) . Zoon van Dirk van der Hem, koopman, en Geertje Pieters Smids. 

Op twaalfjarige leeftijd wees geworden, werd Piet van der Hem opgenomen in het gezin van een oom en tante te Leeuwarden. Na vier jaar de rijks-HBS in deze stad te hebben bezocht, besloot hij, daartoe gestimuleerd door zijn tekenleraar J. Bubberman, zich verder als kunstenaar te bekwamen. In 1902 ging Van der Hem naar Amsterdam om daar aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid te studeren. Drie jaar later behaalde hij er de akte middelbaar tekenen. Nog tijdens deze studie volgde hij avondlessen bij A. Allebé, directeur van de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Van 1905 tot 1907 deed hij de dagopleiding aan de Rijksacademie, waar hij onder meer les kreeg van de schilder N. van der Waay en de graficus P. Dupont.

In september 1907 vertrok Van der Hem naar Parijs. Een koninklijke subsidie stelde hem in de gelegenheid om daar tot de zomer van 1908 in een atelier op Montmartre te werken. Hij maakte een groot aantal tekeningen en schilderijen van het straat- en uitgaansleven in de Franse hoofdstad, waarin de overeenkomsten met het werk van kunstenaars als H. Toulouse-Lautrec en Th.A. Steinlen onmiskenbaar zijn. Ook Van der Hem werd namelijk gefascineerd door de glamour van het Parijse nachtleven. Niet alleen de thematiek, ook de stijl van zijn werk uit deze periode herinnert direct aan de Franse kunst van het fin de siècle.

Na zijn terugkeer in Amsterdam in 1908 was Van der Hem veel in de volksbuurten te vinden om er het straatleven in beeld te brengen. In het voorjaar van 1909 kon hij zijn werk presenteren op de tentoonstelling van de schildersvereniging 'Sint Lucas' in het Stedelijk Museum. Dit debuut op een expositie die door een groot publiek als een graadmeter voor de ontwikkeling van de moderne kunst werd gezien, was voor zijn beginnende kunstenaarsloopbaan van grote betekenis. In de jaren 1909-1914 gold Van der Hem, samen met jonge schilders als Piet Mondriaan, Jan Sluyters en Leo Gestel, als vertegenwoordiger van het Amsterdamse luminisme, de stroming die, uitgaande van het Franse impressionisme, vernieuwingen in de Nederlandse kunst bracht. Publiek en pers hadden veel aandacht voor zijn werk en ontvingen het overwegend met enthousiasme en bewondering. Het was echter vooral de inhoud, de voor die tijd ongewone en gedurfde onderwerpkeuze, die Van der Hem deze plaats te midden van de vernieuwingsgezinden bezorgde, want wat zijn manier van schilderen en tekenen betreft, was hij in feite geen echte modernist. Daarvoor bleven zijn vormen en kleuren altijd te veel aan de realiteit gebonden.

In de jaren voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog maakte Van der Hem verschillende reizen. Hij bezocht Rome en Parijs in 1910/1911, Moskou en Sint Petersburg in 1912 en Madrid in 1914. In zijn in het buitenland tot stand gekomen werk wist hij steeds een treffende karakteristiek te geven van de couleur locale, met nadruk op het kleurrijke en het anekdotische.

Na het succes van de eerste jaren verslapte de aandacht voor het werk van Van der Hem. Door de snelle ontwikkelingen in de Nederlandse kunst kon hij niet langer tot de avant-gardisten worden gerekend. Voor Van der Hem moet het in deze tumultueuze tijd niet gemakkelijk zijn geweest zijn positie te bepalen. Allengs verschoof zijn aandacht van het schilderen en tekenen van luchthartige, elegante scènes naar een krachtige figuurschildering. Zo kregen zijn te Katwijk in 1913 en te Volendam in 1917/1918 vervaardigde stukken een ernstig, soms haast somber karakter.

In 1918 vestigde Van der Hem zich definitief in Den Haag. Vanaf dat moment legde hij zich vooral toe op de portretkunst. Daarmee kwam er een einde aan zijn vrije werk, want voortaan schilderde hij - afgezien van enkele taferelen gewijd aan zijn hobby, de jacht - nog vrijwel uitsluitend in opdracht. Dit besluit zal waarschijnlijk zijn ingegeven door een gebrek aan motivatie. Van der Hem was namelijk geen kunstenaar die in isolement kon werken, zonder de respons en waardering van een publiek. Door zich in het schilderen van portretten te specialiseren, wist hij zich daarvan opnieuw verzekerd. Daarnaast zal zijn eeuwige angst voor geldnood hierbij tevens een rol hebben gespeeld. Van der Hems grote vaktechnische bekwaamheid en het belang dat hij ook zelf aan een goede gelijkenis hechtte, maakten hem tot een zeer succesvol society-portrettist, hoewel zijn werk zelden uitblonk door psychologische diepgang. In de loop der jaren werden vele prominenten door hem afgebeeld, onder wie de danseres Mata Hari, minister M.W.F. Treub, de actrice Fie Carelsen en admiraal C.E.L. Helfrich. Naam maakte hij met regeringsopdrachten als het groepsportret van het Ministerie Cort van der Linden uit 1922, het statieportret van De koninklijke familie uit 1925/1926 en de Huwelijksinzegening van prinses Juliana en prins Bernhard uit 1937.

Van der Hem had zich intussen reeds geregeld op het terrein van de toegepaste grafiek begeven. Sinds het begin van zijn carrière deed hij - als nevenactiviteit - illustratiewerk voor kranten, tijdschriften en boeken. Verder ontwierp hij een groot aantal affiches. Vanaf 1914 tekende Van der Hem ook politieke prenten. Zijn vermogen om snelle en rake typeringen te geven, maakte hem in dit genre zeer geliefd. Werk van zijn hand verscheen onder meer in De Nieuwe Amsterdammer (1914-1920), de Haagsche Post (1920-1935) en de Haagsche Courant (1935-1941). Toen de Duitse censuur in 1941 de Nederlandse pers geheel beheerste, staakte Van der Hem zijn activiteiten als politiek tekenaar. Na de oorlog ging hij hier niet mee verder, en tot zijn overlijden in 1961 concentreerde hij zijn aandacht volledig op het portretschilderen.

Tekst: © ING - Den Haag. Bronvermelding naar de gedrukte versie van deze biografie: Germa van Heerbeek, 'Hem, Pieter van der (1885-1961)', in: Biografisch Woordenboek van Nederland 4 (Den Haag 1994).

Hem, P.van der Hem, Piet van der Hem 1885-1961, Hem, Pieter van der , schilder en tekenaar (Wirdum (F.) 9-9- 1885 - 's-Gravenhage 24-4- 1961) . Zoon van Dirk van der Hem, koopman, en Geertje Pieters Smids. 

Op twaalfjarige leeftijd wees geworden, werd Piet van der Hem opgenomen in het gezin van een oom en tante te Leeuwarden. Na vier jaar de rijks-HBS in deze stad te hebben bezocht, besloot hij, daartoe gestimuleerd door zijn tekenleraar J. Bubberman, zich verder als kunstenaar te bekwamen. In 1902 ging Van der Hem naar Amsterdam om daar aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid te studeren. Drie jaar later behaalde hij er de akte middelbaar tekenen. Nog tijdens deze studie volgde hij avondlessen bij A. Allebé, directeur van de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Van 1905 tot 1907 deed hij de dagopleiding aan de Rijksacademie, waar hij onder meer les kreeg van de schilder N. van der Waay en de graficus P. Dupont.

In september 1907 vertrok Van der Hem naar Parijs. Een koninklijke subsidie stelde hem in de gelegenheid om daar tot de zomer van 1908 in een atelier op Montmartre te werken. Hij maakte een groot aantal tekeningen en schilderijen van het straat- en uitgaansleven in de Franse hoofdstad, waarin de overeenkomsten met het werk van kunstenaars als H. Toulouse-Lautrec en Th.A. Steinlen onmiskenbaar zijn. Ook Van der Hem werd namelijk gefascineerd door de glamour van het Parijse nachtleven. Niet alleen de thematiek, ook de stijl van zijn werk uit deze periode herinnert direct aan de Franse kunst van het fin de siècle.

Na zijn terugkeer in Amsterdam in 1908 was Van der Hem veel in de volksbuurten te vinden om er het straatleven in beeld te brengen. In het voorjaar van 1909 kon hij zijn werk presenteren op de tentoonstelling van de schildersvereniging 'Sint Lucas' in het Stedelijk Museum. Dit debuut op een expositie die door een groot publiek als een graadmeter voor de ontwikkeling van de moderne kunst werd gezien, was voor zijn beginnende kunstenaarsloopbaan van grote betekenis. In de jaren 1909-1914 gold Van der Hem, samen met jonge schilders als Piet Mondriaan, Jan Sluyters en Leo Gestel, als vertegenwoordiger van het Amsterdamse luminisme, de stroming die, uitgaande van het Franse impressionisme, vernieuwingen in de Nederlandse kunst bracht. Publiek en pers hadden veel aandacht voor zijn werk en ontvingen het overwegend met enthousiasme en bewondering. Het was echter vooral de inhoud, de voor die tijd ongewone en gedurfde onderwerpkeuze, die Van der Hem deze plaats te midden van de vernieuwingsgezinden bezorgde, want wat zijn manier van schilderen en tekenen betreft, was hij in feite geen echte modernist. Daarvoor bleven zijn vormen en kleuren altijd te veel aan de realiteit gebonden.

In de jaren voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog maakte Van der Hem verschillende reizen. Hij bezocht Rome en Parijs in 1910/1911, Moskou en Sint Petersburg in 1912 en Madrid in 1914. In zijn in het buitenland tot stand gekomen werk wist hij steeds een treffende karakteristiek te geven van de couleur locale, met nadruk op het kleurrijke en het anekdotische.

Na het succes van de eerste jaren verslapte de aandacht voor het werk van Van der Hem. Door de snelle ontwikkelingen in de Nederlandse kunst kon hij niet langer tot de avant-gardisten worden gerekend. Voor Van der Hem moet het in deze tumultueuze tijd niet gemakkelijk zijn geweest zijn positie te bepalen. Allengs verschoof zijn aandacht van het schilderen en tekenen van luchthartige, elegante scènes naar een krachtige figuurschildering. Zo kregen zijn te Katwijk in 1913 en te Volendam in 1917/1918 vervaardigde stukken een ernstig, soms haast somber karakter.

In 1918 vestigde Van der Hem zich definitief in Den Haag. Vanaf dat moment legde hij zich vooral toe op de portretkunst. Daarmee kwam er een einde aan zijn vrije werk, want voortaan schilderde hij - afgezien van enkele taferelen gewijd aan zijn hobby, de jacht - nog vrijwel uitsluitend in opdracht. Dit besluit zal waarschijnlijk zijn ingegeven door een gebrek aan motivatie. Van der Hem was namelijk geen kunstenaar die in isolement kon werken, zonder de respons en waardering van een publiek. Door zich in het schilderen van portretten te specialiseren, wist hij zich daarvan opnieuw verzekerd. Daarnaast zal zijn eeuwige angst voor geldnood hierbij tevens een rol hebben gespeeld. Van der Hems grote vaktechnische bekwaamheid en het belang dat hij ook zelf aan een goede gelijkenis hechtte, maakten hem tot een zeer succesvol society-portrettist, hoewel zijn werk zelden uitblonk door psychologische diepgang. In de loop der jaren werden vele prominenten door hem afgebeeld, onder wie de danseres Mata Hari, minister M.W.F. Treub, de actrice Fie Carelsen en admiraal C.E.L. Helfrich. Naam maakte hij met regeringsopdrachten als het groepsportret van het Ministerie Cort van der Linden uit 1922, het statieportret van De koninklijke familie uit 1925/1926 en de Huwelijksinzegening van prinses Juliana en prins Bernhard uit 1937.

Van der Hem had zich intussen reeds geregeld op het terrein van de toegepaste grafiek begeven. Sinds het begin van zijn carrière deed hij - als nevenactiviteit - illustratiewerk voor kranten, tijdschriften en boeken. Verder ontwierp hij een groot aantal affiches. Vanaf 1914 tekende Van der Hem ook politieke prenten. Zijn vermogen om snelle en rake typeringen te geven, maakte hem in dit genre zeer geliefd. Werk van zijn hand verscheen onder meer in De Nieuwe Amsterdammer (1914-1920), de Haagsche Post (1920-1935) en de Haagsche Courant (1935-1941). Toen de Duitse censuur in 1941 de Nederlandse pers geheel beheerste, staakte Van der Hem zijn activiteiten als politiek tekenaar. Na de oorlog ging hij hier niet mee verder, en tot zijn overlijden in 1961 concentreerde hij zijn aandacht volledig op het portretschilderen.

Tekst: © ING - Den Haag. Bronvermelding naar de gedrukte versie van deze biografie: Germa van Heerbeek, 'Hem, Pieter van der (1885-1961)', in: Biografisch Woordenboek van Nederland 4 (Den Haag 1994).

Höger, R.A. Höger, Rudolf Alfred Höger 1877-1930, Höger, R.A. Höger, Rudolf Alfred Höger is geboren in 1877 te Trossnitz/Mähren (Oostenrijk) en overleden in 1930 te Wenen (Oostenrijk). Was een zeer bekwaam fijnschilder en schilderde ook vaak genrestukken uit vergane glorie. Is als illustrator ook even werkzaam geweest, maar heeft uiteindelijk gekozen om als zelfstandig kunstschilder verder te gaan. Ook in Hongarije is zijn werk erg bekend.

Jansen, R. Jansen, René Jansen  1956-, René Jansen - beheerste verwildering in vorm en verf.

 

Hoe dicht in een klein landje als Nederland het Noorden en het Zuiden ook bij elkaar mogen liggen: René Jansen is ontegenzeggelijk een Noorderling. Zelfs zijn onvervalst Gronings accent blijft hij koppig herkauwen. Het was dan ook in deze stad waar hij in 1956 voor het eerst het licht zag. Thans woont en werkt hij alweer lange tijd in Kiel-Windeweer. Schitterende naam voor zo’n noordelijk verscholen dorp. Je ziet de schilder bijna voor je: in ruime slobbertrui achter zijn ezel, de tijd vergetend, terwijl buiten een schraal en kiel windeweer langs de ramen waait. En waar buiten de wereld huivert, schikt binnen de schilder zijn warm palet.

 

René Jansen ontving een gedegen opleiding aan de Academie Minerva te Groningen en is van alle markten thuis. Toch mag je hem echt wel een stillevenschilder noemen. In de stille wereld van dit onvolprezen genre ligt zijn grootste liefde. Dat blijkt direct al uit zijn atelier: wie de deur daarvan opent, stapt zonder waarschuwing een levensgroot stilleven binnen. Het eerste wat een ongebeeldende dan zal denken is: “nou, hier doet een blind paard geen enkele schade.” Maar hoe blind is dat! Alles heeft hier zijn plaats en alles heeft zijn orde. Hier rangschikken Tijd en Toeval de meeste stillevens en zij hebben hier de schilder tot hun werktuig gemaakt. Niet omgekeerd. Met dit verbazingwekkende atelier zet René Jansen overigens een oude traditie voort. De werkplaats van de Haarlemse schilder Henri Boot was tijdens diens leven al ronduit legendarisch (er sliep zelfs vreemd volk in) alsook dat van zijn leerling en stadsgenoot Kees Verwey (die liet nog geen kip binnen). Bij René Jansen zou je eventueel wel binnen mogen komen, maar men is geraden zijn aanwijzingen strikt op te volgen: één misstap en een meesterwerk in potentie kan onherstelbaar zijn vernield. Men vindt er potten, pannen, blikjes, eierschalen, maar ook veel bloemen uit de tuin, het domein van zijn vrouw Harma, die daar een beheerste verwildering cultiveert. 

 

René Jansen trekt eveneens in zijn manier van schilderen het spoor van de twee eerder genoemde grootheden door, al doet hij dat weer op een volstrekt eigen wijze. De gedempte grijzen van die oude tijd maken bij hem plaats voor een briljante, soms bijna fauvistische kleurenpracht. Hij lijkt een schildersbeest, een woesteling, die zijn stillevens in één ziedende zucht op het paneel borstelt, maar dat is maar zeer ten dele waar. Ook hier is sprake van beheerste verwildering. De compositie wordt uiterst nauwkeurig gewogen en achter elke opzet schuilt weldegelijk een genuanceerd plan. Wie goed kijkt, ziet dat hij eerst in zeer grove en brede streken een half doorschijnende impressie van het geziene weergeeft. Daaroverheen bouwt hij waar nodig met steeds dikkere verf zijn taferelen op. Waar het kan, laat hij die luchtige ondergrond zichtbaar intact, opdat een levendig spel kan ontstaan tussen de schijnbaar onuitgewerkte vlakken en de gedetailleerde onderdelen. De verfhuid speelt bij René Jansen dan ook een schaduwspel met de waargenomen werkelijkheid: een dikker opgebracht bloemblaadje wordt bijna een echt blaadje dat op de randjes van de dikkere verflaag het echte licht opvangt en weerkaatst.

 

Natuurlijk wisselt de schilder zijn stillevens van tijd tot tijd af met een landschap en vaker nog met een naakt, terwijl hij af en toe ook zelf voor de spiegel opduikt. Ook in deze werken overheersen de losse toets en een kleurig palet, maar het lijkt alsof dit alles toch met iets meer afstand wordt waargenomen dan zijn stillevens. In het stilleven lijkt hij het geheim op het spoor te zijn van de zielloze dingen, van het licht dat daar tussendoor dwaalt, de dingen aanraakt en bijna in louter verfstreken uiteen doet vallen. Ons oog, het oog van de toeschouwer, heeft de schilder dan ook hard nodig om deze tere wereld niet uiteen te doen laten vallen, om het schilderij te genieten in vorm en verf.


Paul Halke verkocht


Piet van der Hem verkocht


Piet van der Hem verkocht


R.A. Hoger verkocht


Rene Jansen verkocht

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.


Thomas Heesakkers verkocht


Thomas Heesakkers verkocht


Thomas Heesakkers verkocht


Thomas Heesakkers verkocht


Thomas Heesakkers verkocht

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.

Heesakkers, Thomas Heesakkers ..................................... ( 2 werken), Thomas Heesakkers wel gekend in binnen en buitenland 
Geboren op 12 september 1946 op het Brabantse platteland heeft Thomas Heesakkers zich laten gelden als een zeer begaafde bloemen- en stillevenschilder. 

Het leven in Nederland was zo kort na de Tweede Wereldoorlog niet gemakkelijk. Toch was de jonge Thomas vastberaden in zijn pogingen tot de kunstacademie te worden toegelaten. Dit lukte uiteindelijk om te worden tot de begaafde kunstenaar van nu. Na vier jaar academie, bezoeken aan diverse musea en nog diverse privélessen heeft Thomas een geheel eigen kleur en beleving aan zijn schilderijen gegeven. 

Thomas Heesakkers schildert in olieverf en prefereert grootformaat schilderijen. Zowel zijn stillevens als zijn landschappen zijn in de romantische stijl en zijn werken volgen nauwkeurig de traditionele Hollandse School met haar grote diepte, intensiteit en rijk kleurpalet

Zijn schilderijen vinden gretig aftrek en vinden hun weg naar menig privécollectie over de gehele wereld. Thomas exposeerde reeds in Frankfurt, Dusseldorf, Eindhoven, Venlo en meermaals in Engeland.

Hambuchen, W. Hambuchen, Wilh. Hambuchen 1869-1939, Hambuchen, Wilhelm Hambuchen geboren op 8 augustus 1869 te Düsseldorf en behoorde tot de groep schilders die regelmatig langs de kust van Zuid Holland schilderde (Katwijk) en de sfeer van het vissersleven vereeuwigde.  Bomschuiten, de visafslag op het strand en de zee bij Katwijk zijn enkele van de favoriete onderwerpen van de schilder Wilhelm Hambüchen. In het kielzog van vele andere Duitse kunstenaars trok hij vlak na 1900 voor het eerst naar dit populaire Hollandse kustplaatsje om daar het schilderachtige vissersleven te schilderen. Maar liefst 50 jaar lang kwam hij er iedere zomer terug. Onvermoeibaar, en met brede, vlotte penseelstreken, schilderde hij de markante vissersschepen, het vlakke strand onder een wisselend bewolkte hemel en de levendige groepen figuren bijeen na binnenkomst van de vangst. Musea: Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrendorf en werk o.a. in het Katwijks Museum.

Hambuchen, W. Hambuchen, Wilh. Hambuchen 1869-1939, Hambuchen, Wilhelm Hambuchen geboren op 8 augustus 1869 te Düsseldorf en behoorde tot de groep schilders die regelmatig langs de kust van Zuid Holland schilderde (Katwijk) en de sfeer van het vissersleven vereeuwigde.  Bomschuiten, de visafslag op het strand en de zee bij Katwijk zijn enkele van de favoriete onderwerpen van de schilder Wilhelm Hambüchen. In het kielzog van vele andere Duitse kunstenaars trok hij vlak na 1900 voor het eerst naar dit populaire Hollandse kustplaatsje om daar het schilderachtige vissersleven te schilderen. Maar liefst 50 jaar lang kwam hij er iedere zomer terug. Onvermoeibaar, en met brede, vlotte penseelstreken, schilderde hij de markante vissersschepen, het vlakke strand onder een wisselend bewolkte hemel en de levendige groepen figuren bijeen na binnenkomst van de vangst. Musea: Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrendorf en werk o.a. in het Katwijks Museum.

Hambuchen, W. Hambuchen, Wilh. Hambuchen 1869-1939, Hambuchen, Wilhelm Hambuchen geboren op 8 augustus 1869 te Düsseldorf en behoorde tot de groep schilders die regelmatig langs de kust van Zuid Holland schilderde (Katwijk) en de sfeer van het vissersleven vereeuwigde.  Bomschuiten, de visafslag op het strand en de zee bij Katwijk zijn enkele van de favoriete onderwerpen van de schilder Wilhelm Hambüchen. In het kielzog van vele andere Duitse kunstenaars trok hij vlak na 1900 voor het eerst naar dit populaire Hollandse kustplaatsje om daar het schilderachtige vissersleven te schilderen. Maar liefst 50 jaar lang kwam hij er iedere zomer terug. Onvermoeibaar, en met brede, vlotte penseelstreken, schilderde hij de markante vissersschepen, het vlakke strand onder een wisselend bewolkte hemel en de levendige groepen figuren bijeen na binnenkomst van de vangst. Musea: Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrendorf en werk o.a. in het Katwijks Museum.


Thomas Heesakkers verkocht


Thomas Heesakkers verkocht


W. Hambuchen verkocht


W. Hambuchen verkocht


W. Hambuchen verkocht

Hambuchen, W. Hambuchen, Wilh. Hambuchen 1869-1939, Hambuchen, Wilhelm Hambuchen geboren op 8 augustus 1869 te Düsseldorf en behoorde tot de groep schilders die regelmatig langs de kust van Zuid Holland schilderde (Katwijk) en de sfeer van het vissersleven vereeuwigde.  Bomschuiten, de visafslag op het strand en de zee bij Katwijk zijn enkele van de favoriete onderwerpen van de schilder Wilhelm Hambüchen. In het kielzog van vele andere Duitse kunstenaars trok hij vlak na 1900 voor het eerst naar dit populaire Hollandse kustplaatsje om daar het schilderachtige vissersleven te schilderen. Maar liefst 50 jaar lang kwam hij er iedere zomer terug. Onvermoeibaar, en met brede, vlotte penseelstreken, schilderde hij de markante vissersschepen, het vlakke strand onder een wisselend bewolkte hemel en de levendige groepen figuren bijeen na binnenkomst van de vangst. Musea: Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrendorf en werk o.a. in het Katwijks Museum.

Hambuchen, W. Hambuchen, Wilh. Hambuchen 1869-1939, Hambuchen, Wilhelm Hambuchen geboren op 8 augustus 1869 te Düsseldorf en behoorde tot de groep schilders die regelmatig langs de kust van Zuid Holland schilderde (Katwijk) en de sfeer van het vissersleven vereeuwigde.  Bomschuiten, de visafslag op het strand en de zee bij Katwijk zijn enkele van de favoriete onderwerpen van de schilder Wilhelm Hambüchen. In het kielzog van vele andere Duitse kunstenaars trok hij vlak na 1900 voor het eerst naar dit populaire Hollandse kustplaatsje om daar het schilderachtige vissersleven te schilderen. Maar liefst 50 jaar lang kwam hij er iedere zomer terug. Onvermoeibaar, en met brede, vlotte penseelstreken, schilderde hij de markante vissersschepen, het vlakke strand onder een wisselend bewolkte hemel en de levendige groepen figuren bijeen na binnenkomst van de vangst. Musea: Kunstmuseum Düsseldorf im Ehrendorf en werk o.a. in het Katwijks Museum.

Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing 1886-1948 ........................................ (1 werk op voorraad), Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing is geboren op 15 juli 1886 in 
Schönau (Heidelberg) en is overleden op 6 juni 1948 in Karlsruhe. Hempfing 
studeerde (net zoals Emil Nolde) aan de Karlsruher Kunstakademie onder 
leiding van Friedrich Fehr. Het etsgebeuren en alle druktechnieken leerde hij 
ook in Karlsruhe onder leiding van Walter Conz. Zijn landschappen, 
bloemstillevens, portretten en naaktafbeeldingen zijn erg geliefd. Hij ondernam 
veel studiereizen naar Zuid-Europa, Noord Afrika, Engeland, Denemarken, 
Nederland en de Noord-Duitse kustgebieden. Wilhelm Hempfing was op de 
meeste grote tentoonstellingen in Duitsland vertegenwoordigd. Tevens was hij 
graveur en boekillustrator. Zijn ansichtkaarten van Karlsruhe en zijn erotische 
afbeeldingen zijn een geliefd thema voor verzamelaars geworden. Wilhelm 
Hempfing is een nationaal en internationaal zeer gevraagde kunstenaar 
geworden door zijn impressionistische manier van werken en zeer goed 
uitgevoerde naaktvoorstellingen.

Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing 1886-1948 ........................................ (1 werk op voorraad), Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing is geboren op 15 juli 1886 in 
Schönau (Heidelberg) en is overleden op 6 juni 1948 in Karlsruhe. Hempfing 
studeerde (net zoals Emil Nolde) aan de Karlsruher Kunstakademie onder 
leiding van Friedrich Fehr. Het etsgebeuren en alle druktechnieken leerde hij 
ook in Karlsruhe onder leiding van Walter Conz. Zijn landschappen, 
bloemstillevens, portretten en naaktafbeeldingen zijn erg geliefd. Hij ondernam 
veel studiereizen naar Zuid-Europa, Noord Afrika, Engeland, Denemarken, 
Nederland en de Noord-Duitse kustgebieden. Wilhelm Hempfing was op de 
meeste grote tentoonstellingen in Duitsland vertegenwoordigd. Tevens was hij 
graveur en boekillustrator. Zijn ansichtkaarten van Karlsruhe en zijn erotische 
afbeeldingen zijn een geliefd thema voor verzamelaars geworden. Wilhelm 
Hempfing is een nationaal en internationaal zeer gevraagde kunstenaar 
geworden door zijn impressionistische manier van werken en zeer goed 
uitgevoerde naaktvoorstellingen.

Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing 1886-1948 ........................................ (1 werk op voorraad), Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing is geboren op 15 juli 1886 in 
Schönau (Heidelberg) en is overleden op 6 juni 1948 in Karlsruhe. Hempfing 
studeerde (net zoals Emil Nolde) aan de Karlsruher Kunstakademie onder 
leiding van Friedrich Fehr. Het etsgebeuren en alle druktechnieken leerde hij 
ook in Karlsruhe onder leiding van Walter Conz. Zijn landschappen, 
bloemstillevens, portretten en naaktafbeeldingen zijn erg geliefd. Hij ondernam 
veel studiereizen naar Zuid-Europa, Noord Afrika, Engeland, Denemarken, 
Nederland en de Noord-Duitse kustgebieden. Wilhelm Hempfing was op de 
meeste grote tentoonstellingen in Duitsland vertegenwoordigd. Tevens was hij 
graveur en boekillustrator. Zijn ansichtkaarten van Karlsruhe en zijn erotische 
afbeeldingen zijn een geliefd thema voor verzamelaars geworden. Wilhelm 
Hempfing is een nationaal en internationaal zeer gevraagde kunstenaar 
geworden door zijn impressionistische manier van werken en zeer goed 
uitgevoerde naaktvoorstellingen.


W. Hambuchen verkocht


W. Hambuchen verkocht


W. Hempfing verkocht


W. Hempfing verkocht


W. Hempfing verkocht

Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing 1886-1948 ........................................ (1 werk op voorraad), Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing is geboren op 15 juli 1886 in 
Schönau (Heidelberg) en is overleden op 6 juni 1948 in Karlsruhe. Hempfing 
studeerde (net zoals Emil Nolde) aan de Karlsruher Kunstakademie onder 
leiding van Friedrich Fehr. Het etsgebeuren en alle druktechnieken leerde hij 
ook in Karlsruhe onder leiding van Walter Conz. Zijn landschappen, 
bloemstillevens, portretten en naaktafbeeldingen zijn erg geliefd. Hij ondernam 
veel studiereizen naar Zuid-Europa, Noord Afrika, Engeland, Denemarken, 
Nederland en de Noord-Duitse kustgebieden. Wilhelm Hempfing was op de 
meeste grote tentoonstellingen in Duitsland vertegenwoordigd. Tevens was hij 
graveur en boekillustrator. Zijn ansichtkaarten van Karlsruhe en zijn erotische 
afbeeldingen zijn een geliefd thema voor verzamelaars geworden. Wilhelm 
Hempfing is een nationaal en internationaal zeer gevraagde kunstenaar 
geworden door zijn impressionistische manier van werken en zeer goed 
uitgevoerde naaktvoorstellingen.

Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing 1886-1948 ........................................ (1 werk op voorraad), Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing is geboren op 15 juli 1886 in 
Schönau (Heidelberg) en is overleden op 6 juni 1948 in Karlsruhe. Hempfing 
studeerde (net zoals Emil Nolde) aan de Karlsruher Kunstakademie onder 
leiding van Friedrich Fehr. Het etsgebeuren en alle druktechnieken leerde hij 
ook in Karlsruhe onder leiding van Walter Conz. Zijn landschappen, 
bloemstillevens, portretten en naaktafbeeldingen zijn erg geliefd. Hij ondernam 
veel studiereizen naar Zuid-Europa, Noord Afrika, Engeland, Denemarken, 
Nederland en de Noord-Duitse kustgebieden. Wilhelm Hempfing was op de 
meeste grote tentoonstellingen in Duitsland vertegenwoordigd. Tevens was hij 
graveur en boekillustrator. Zijn ansichtkaarten van Karlsruhe en zijn erotische 
afbeeldingen zijn een geliefd thema voor verzamelaars geworden. Wilhelm 
Hempfing is een nationaal en internationaal zeer gevraagde kunstenaar 
geworden door zijn impressionistische manier van werken en zeer goed 
uitgevoerde naaktvoorstellingen.

Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing 1886-1948 ........................................ (1 werk op voorraad), Hempfing, W. Hempfing, Wilhelm Hempfing is geboren op 15 juli 1886 in 
Schönau (Heidelberg) en is overleden op 6 juni 1948 in Karlsruhe. Hempfing 
studeerde (net zoals Emil Nolde) aan de Karlsruher Kunstakademie onder 
leiding van Friedrich Fehr. Het etsgebeuren en alle druktechnieken leerde hij 
ook in Karlsruhe onder leiding van Walter Conz. Zijn landschappen, 
bloemstillevens, portretten en naaktafbeeldingen zijn erg geliefd. Hij ondernam 
veel studiereizen naar Zuid-Europa, Noord Afrika, Engeland, Denemarken, 
Nederland en de Noord-Duitse kustgebieden. Wilhelm Hempfing was op de 
meeste grote tentoonstellingen in Duitsland vertegenwoordigd. Tevens was hij 
graveur en boekillustrator. Zijn ansichtkaarten van Karlsruhe en zijn erotische 
afbeeldingen zijn een geliefd thema voor verzamelaars geworden. Wilhelm 
Hempfing is een nationaal en internationaal zeer gevraagde kunstenaar 
geworden door zijn impressionistische manier van werken en zeer goed 
uitgevoerde naaktvoorstellingen.

Heytman, W. Heytman, Willem Heytman  geb.1950, Heytman, Willem Heytman.
Reeds op jonge leeftijd zien we in de schoolschriften van de in 1950 geboren W. 
Heytman vele tekeningen staan. Al snel na zijn schooltijd begint Heytman te 
experimenteren met pastel, aquarel en olieverf. Hij legt zich vooral toe op het 
schilderen met olieverf. Zijn eerste expositie vindt plaats in 1976 te Middelburg in 
de provincie Zeeland. Behalve van de Nederlandse zeeschilder J. W. Heijting 
heeft Heytman van niemand les gehad. Hij is wat dat betreft een autodidact, die 
voortdurend doorgaat met het vernieuwen en verbeteren van zijn stijl, kleur en 
compositie. Onder andere zomerse zee- en strandgezichten, maar ook winterse 
stadsgezichten zijn thema's die Heytman schildert. In de ruim 20 jaar dat hij bezig 
is heeft Heytman zich zeker een plaats weten te verwerven binnen de huidige 
Nederlandse schilderkunst.

Heytman, W. Heytman, Willem Heytman  geb.1950, Heytman, Willem Heytman.
Reeds op jonge leeftijd zien we in de schoolschriften van de in 1950 geboren W. 
Heytman vele tekeningen staan. Al snel na zijn schooltijd begint Heytman te 
experimenteren met pastel, aquarel en olieverf. Hij legt zich vooral toe op het 
schilderen met olieverf. Zijn eerste expositie vindt plaats in 1976 te Middelburg in 
de provincie Zeeland. Behalve van de Nederlandse zeeschilder J. W. Heijting 
heeft Heytman van niemand les gehad. Hij is wat dat betreft een autodidact, die 
voortdurend doorgaat met het vernieuwen en verbeteren van zijn stijl, kleur en 
compositie. Onder andere zomerse zee- en strandgezichten, maar ook winterse 
stadsgezichten zijn thema's die Heytman schildert. In de ruim 20 jaar dat hij bezig 
is heeft Heytman zich zeker een plaats weten te verwerven binnen de huidige 
Nederlandse schilderkunst.


W. Hempfing verkocht


W. Hempfing verkocht


W. Hempfing verkocht


W. Heytman verkocht


W. Heytman verkocht

Heytman, W. Heytman, Willem Heytman  geb.1950, Heytman, Willem Heytman.
Reeds op jonge leeftijd zien we in de schoolschriften van de in 1950 geboren W. 
Heytman vele tekeningen staan. Al snel na zijn schooltijd begint Heytman te 
experimenteren met pastel, aquarel en olieverf. Hij legt zich vooral toe op het 
schilderen met olieverf. Zijn eerste expositie vindt plaats in 1976 te Middelburg in 
de provincie Zeeland. Behalve van de Nederlandse zeeschilder J. W. Heijting 
heeft Heytman van niemand les gehad. Hij is wat dat betreft een autodidact, die 
voortdurend doorgaat met het vernieuwen en verbeteren van zijn stijl, kleur en 
compositie. Onder andere zomerse zee- en strandgezichten, maar ook winterse 
stadsgezichten zijn thema's die Heytman schildert. In de ruim 20 jaar dat hij bezig 
is heeft Heytman zich zeker een plaats weten te verwerven binnen de huidige 
Nederlandse schilderkunst.

Jansen, W.G.F.Jansen, Willem G. F. Jansen 1871-1949, Jansen, Willem George Frederik Jansen: Harlingen 1871-Blaricum 1949 
W.G.F. Jansen woonde en werkte in Haarlem, Amsterdam en Blaricum. Hij 
werkte ook veel in het veld in Brabant en Drente. Verder was hij een leerling 
van de kunstnijverheidsschool in Haarlem. Begon als plateelschilder en 
schilderde later veel landschapen met koeien en paarden, stadsgezichten en 
strandgezichten met schelpenvissers, alles in de trant van de Haagse School. 
Werk bevindt zich o.a. in het Zuiderzeemuseum, het Gemeente museum 
Harlingen en in het Singermuseum in Laren.   
bron: De Valk Lexicon kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Willem George Frederik Jansen werd op 25 december 1871 in Harlingen 
geboren en begon zijn kunstenaarsloopbaan op 20 jarige leeftijd. Daarvoor 
volgde hij een opleiding als smidsmachinist en werkte hij bij de 
Staatsspoorwegen in Tilburg, bij Figee in Haarlem en op de werf Conrad in 
Haarlem. Zijn vriendschap daar met een decoratieschilder betekende een 
keerpunt in zijn leven en hij besloot aan de kunstnijverheidsschool in Haarlem 
decoratieve kunst te studeren.  Na zijn opleiding werkte hij als 
decoratieschilder in Amsterdam en schilderde voornamelijk plafond's in Den 
Bosch, Leeuwarden en Maastricht. Hij kreeg vervolgens een betrekking 
aangeboden in de aardewerkfabriek Rozenburg waar hij langere tijd aan 
eigen ontwerpen kon werken tot dat hem een positie werd aangeboden in de 
aardewerkfabriek Gouda en weer later in de aardewerkfabriek

Jansen, W.G.F.Jansen, Willem G. F. Jansen 1871-1949, Jansen, Willem George Frederik Jansen: Harlingen 1871-Blaricum 1949 
W.G.F. Jansen woonde en werkte in Haarlem, Amsterdam en Blaricum. Hij 
werkte ook veel in het veld in Brabant en Drente. Verder was hij een leerling 
van de kunstnijverheidsschool in Haarlem. Begon als plateelschilder en 
schilderde later veel landschapen met koeien en paarden, stadsgezichten en 
strandgezichten met schelpenvissers, alles in de trant van de Haagse School. 
Werk bevindt zich o.a. in het Zuiderzeemuseum, het Gemeente museum 
Harlingen en in het Singermuseum in Laren.   
bron: De Valk Lexicon kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Willem George Frederik Jansen werd op 25 december 1871 in Harlingen 
geboren en begon zijn kunstenaarsloopbaan op 20 jarige leeftijd. Daarvoor 
volgde hij een opleiding als smidsmachinist en werkte hij bij de 
Staatsspoorwegen in Tilburg, bij Figee in Haarlem en op de werf Conrad in 
Haarlem. Zijn vriendschap daar met een decoratieschilder betekende een 
keerpunt in zijn leven en hij besloot aan de kunstnijverheidsschool in Haarlem 
decoratieve kunst te studeren.  Na zijn opleiding werkte hij als 
decoratieschilder in Amsterdam en schilderde voornamelijk plafond's in Den 
Bosch, Leeuwarden en Maastricht. Hij kreeg vervolgens een betrekking 
aangeboden in de aardewerkfabriek Rozenburg waar hij langere tijd aan 
eigen ontwerpen kon werken tot dat hem een positie werd aangeboden in de 
aardewerkfabriek Gouda en weer later in de aardewerkfabriek

Jansen, W.G.F.Jansen, Willem G. F. Jansen 1871-1949, Jansen, Willem George Frederik Jansen: Harlingen 1871-Blaricum 1949 
W.G.F. Jansen woonde en werkte in Haarlem, Amsterdam en Blaricum. Hij 
werkte ook veel in het veld in Brabant en Drente. Verder was hij een leerling 
van de kunstnijverheidsschool in Haarlem. Begon als plateelschilder en 
schilderde later veel landschapen met koeien en paarden, stadsgezichten en 
strandgezichten met schelpenvissers, alles in de trant van de Haagse School. 
Werk bevindt zich o.a. in het Zuiderzeemuseum, het Gemeente museum 
Harlingen en in het Singermuseum in Laren.   
bron: De Valk Lexicon kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Willem George Frederik Jansen werd op 25 december 1871 in Harlingen 
geboren en begon zijn kunstenaarsloopbaan op 20 jarige leeftijd. Daarvoor 
volgde hij een opleiding als smidsmachinist en werkte hij bij de 
Staatsspoorwegen in Tilburg, bij Figee in Haarlem en op de werf Conrad in 
Haarlem. Zijn vriendschap daar met een decoratieschilder betekende een 
keerpunt in zijn leven en hij besloot aan de kunstnijverheidsschool in Haarlem 
decoratieve kunst te studeren.  Na zijn opleiding werkte hij als 
decoratieschilder in Amsterdam en schilderde voornamelijk plafond's in Den 
Bosch, Leeuwarden en Maastricht. Hij kreeg vervolgens een betrekking 
aangeboden in de aardewerkfabriek Rozenburg waar hij langere tijd aan 
eigen ontwerpen kon werken tot dat hem een positie werd aangeboden in de 
aardewerkfabriek Gouda en weer later in de aardewerkfabriek

Jansen, W.G.F.Jansen, Willem G. F. Jansen 1871-1949, Jansen, Willem George Frederik Jansen: Harlingen 1871-Blaricum 1949 
W.G.F. Jansen woonde en werkte in Haarlem, Amsterdam en Blaricum. Hij 
werkte ook veel in het veld in Brabant en Drente. Verder was hij een leerling 
van de kunstnijverheidsschool in Haarlem. Begon als plateelschilder en 
schilderde later veel landschapen met koeien en paarden, stadsgezichten en 
strandgezichten met schelpenvissers, alles in de trant van de Haagse School. 
Werk bevindt zich o.a. in het Zuiderzeemuseum, het Gemeente museum 
Harlingen en in het Singermuseum in Laren.   
bron: De Valk Lexicon kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Willem George Frederik Jansen werd op 25 december 1871 in Harlingen 
geboren en begon zijn kunstenaarsloopbaan op 20 jarige leeftijd. Daarvoor 
volgde hij een opleiding als smidsmachinist en werkte hij bij de 
Staatsspoorwegen in Tilburg, bij Figee in Haarlem en op de werf Conrad in 
Haarlem. Zijn vriendschap daar met een decoratieschilder betekende een 
keerpunt in zijn leven en hij besloot aan de kunstnijverheidsschool in Haarlem 
decoratieve kunst te studeren.  Na zijn opleiding werkte hij als 
decoratieschilder in Amsterdam en schilderde voornamelijk plafond's in Den 
Bosch, Leeuwarden en Maastricht. Hij kreeg vervolgens een betrekking 
aangeboden in de aardewerkfabriek Rozenburg waar hij langere tijd aan 
eigen ontwerpen kon werken tot dat hem een positie werd aangeboden in de 
aardewerkfabriek Gouda en weer later in de aardewerkfabriek


W. Heytman verkocht


W.G.F. Jansen verkocht


W.G.F. Jansen verkocht


W.G.F. Jansen verkocht


W.G.F. Jansen verkocht

Jansen, W.G.F.Jansen, Willem G. F. Jansen 1871-1949, Jansen, Willem George Frederik Jansen: Harlingen 1871-Blaricum 1949 
W.G.F. Jansen woonde en werkte in Haarlem, Amsterdam en Blaricum. Hij 
werkte ook veel in het veld in Brabant en Drente. Verder was hij een leerling 
van de kunstnijverheidsschool in Haarlem. Begon als plateelschilder en 
schilderde later veel landschapen met koeien en paarden, stadsgezichten en 
strandgezichten met schelpenvissers, alles in de trant van de Haagse School. 
Werk bevindt zich o.a. in het Zuiderzeemuseum, het Gemeente museum 
Harlingen en in het Singermuseum in Laren.   
bron: De Valk Lexicon kunstenaars Laren-Blaricum 
  
Willem George Frederik Jansen werd op 25 december 1871 in Harlingen 
geboren en begon zijn kunstenaarsloopbaan op 20 jarige leeftijd. Daarvoor 
volgde hij een opleiding als smidsmachinist en werkte hij bij de 
Staatsspoorwegen in Tilburg, bij Figee in Haarlem en op de werf Conrad in 
Haarlem. Zijn vriendschap daar met een decoratieschilder betekende een 
keerpunt in zijn leven en hij besloot aan de kunstnijverheidsschool in Haarlem 
decoratieve kunst te studeren.  Na zijn opleiding werkte hij als 
decoratieschilder in Amsterdam en schilderde voornamelijk plafond's in Den 
Bosch, Leeuwarden en Maastricht. Hij kreeg vervolgens een betrekking 
aangeboden in de aardewerkfabriek Rozenburg waar hij langere tijd aan 
eigen ontwerpen kon werken tot dat hem een positie werd aangeboden in de 
aardewerkfabriek Gouda en weer later in de aardewerkfabriek

Ising, W.J.Ising, Willem Justus Ising 1859-1939, Ising, W,J,Ising, Willem Justus Ising is geboren op 8 januari 1858 te Amersfoort en overleden op 21 augustus 1939 te Amsterdam. Hij woonde en werkte in Den Haag tot 1897, Batavia (Ned. Indië) na 1897, Tjimahi tot 1900, Den Haag tot 1909, Batavia tot 1909, Den Haag 1909-1928, Soest tot 1932, Den Haag; daarna in Amsterdam. Van beroep Kapitein K.N.I.L.. Leerling van H.O. van Thol, M. van Monnickendam en van de Tekenakademie in Den Haag. Hij schilderde en tekende. Hij gaf les aan P.E.A. Mansvelt Beck.

Ising, W.J.Ising, Willem Justus Ising 1859-1939, Ising, W,J,Ising, Willem Justus Ising is geboren op 8 januari 1858 te Amersfoort en overleden op 21 augustus 1939 te Amsterdam. Hij woonde en werkte in Den Haag tot 1897, Batavia (Ned. Indië) na 1897, Tjimahi tot 1900, Den Haag tot 1909, Batavia tot 1909, Den Haag 1909-1928, Soest tot 1932, Den Haag; daarna in Amsterdam. Van beroep Kapitein K.N.I.L.. Leerling van H.O. van Thol, M. van Monnickendam en van de Tekenakademie in Den Haag. Hij schilderde en tekende. Hij gaf les aan P.E.A. Mansvelt Beck.

Haenraets, W. Haenraets,Willem Haenraets 1940, Haenraets, W. Haenraets,Willem Haenraets	
Willem Haenraets is op 9 oktober 1940 geboren in Heerlen, Nederland. Toen hij zestien jaar werd, meldde hij zich aan bij de Stads Academie van Maastricht.
Na 4 jaar won hij een beurs van de Belgische regering, om in Antwerpen aan het Hoger Nationaal Instituut voor Schone Kunsten te studeren, waar hij de beschikking had over een eigen atelier met model. Daar heeft hij zijn studie voltooid, in de Meesterklasse van professor Sarina (Atelier Opsomer) en professor Vaarten.   Hij verhuisde naar Kasteel Terworm in Heerlen en stortte zich op zijn werk. Veel originele schilderijen  werden via een galerie in Amsterdam verkocht, anderen gingen naar Duitsland. 
Halverwege de 80-er jaren vatte hij het plan op om prints te laten maken van zijn schilderijen. Dit bracht een grote verandering met zich mee, zowel op financieel vlak als op het gebied van beurzen en exposities. Regelmatig ging hij op uitnodiging van uitgeverijen naar kunstbeurzen in de Verenigde Staten, Engeland en Duitsland. Hij deelde onder andere handtekeningen uit op stands in het Convention Center in Los Angelos en New York. Terwijl de lithografieën op de Expo werden getoond, werden originele schilderijen in een galerie op Rodeo Drive in Beverly Hills geëxposeerd.Doordat hij zoveel bekendheid verwierf, mede door het wereldwijd verspreiden van de prints, kwam er een uitnodiging uit Japan, om in Nagoya een expositie van zijn schilderijen te houden. Dit werd een groot succes. De Japanners waren vooral gecharmeerd van zijn romantische taferelen en zachte kleuren.
In deze periode werd hij benaderd door een galeriehouder in de Stokstraat in Maastricht. Met hem heeft hij een aantal vruchtbare jaren beleefd, met iedere twee jaar een mooie expositie in Galerie Renoir, vaak al gedeeltelijk verkocht op de folder van de uitnodiging.  Door ziekte van de galeriehouder kwam hier helaas een einde aan.
In 2003 kocht hij een huis in Spanje, Hondon de las Nieves, waar het gemeentebestuur hem bij het inschrijven al vroeg om een tentoonstelling te houden in het dorp, in het ‘Casa Cultura‘. Dit was een leuke binnenkomer. Hij werkt nu met uitgevers die mijn werk over de hele wereld verspreiden, in de vorm van litho’s en gyclee-prints. Zijn originele werk verkoopt hijzelf  en via galeriehouders.

Haenraets, W. Haenraets,Willem Haenraets 1940, Haenraets, W. Haenraets,Willem Haenraets	
Willem Haenraets is op 9 oktober 1940 geboren in Heerlen, Nederland. Toen hij zestien jaar werd, meldde hij zich aan bij de Stads Academie van Maastricht.
Na 4 jaar won hij een beurs van de Belgische regering, om in Antwerpen aan het Hoger Nationaal Instituut voor Schone Kunsten te studeren, waar hij de beschikking had over een eigen atelier met model. Daar heeft hij zijn studie voltooid, in de Meesterklasse van professor Sarina (Atelier Opsomer) en professor Vaarten.   Hij verhuisde naar Kasteel Terworm in Heerlen en stortte zich op zijn werk. Veel originele schilderijen  werden via een galerie in Amsterdam verkocht, anderen gingen naar Duitsland. 
Halverwege de 80-er jaren vatte hij het plan op om prints te laten maken van zijn schilderijen. Dit bracht een grote verandering met zich mee, zowel op financieel vlak als op het gebied van beurzen en exposities. Regelmatig ging hij op uitnodiging van uitgeverijen naar kunstbeurzen in de Verenigde Staten, Engeland en Duitsland. Hij deelde onder andere handtekeningen uit op stands in het Convention Center in Los Angelos en New York. Terwijl de lithografieën op de Expo werden getoond, werden originele schilderijen in een galerie op Rodeo Drive in Beverly Hills geëxposeerd.Doordat hij zoveel bekendheid verwierf, mede door het wereldwijd verspreiden van de prints, kwam er een uitnodiging uit Japan, om in Nagoya een expositie van zijn schilderijen te houden. Dit werd een groot succes. De Japanners waren vooral gecharmeerd van zijn romantische taferelen en zachte kleuren.
In deze periode werd hij benaderd door een galeriehouder in de Stokstraat in Maastricht. Met hem heeft hij een aantal vruchtbare jaren beleefd, met iedere twee jaar een mooie expositie in Galerie Renoir, vaak al gedeeltelijk verkocht op de folder van de uitnodiging.  Door ziekte van de galeriehouder kwam hier helaas een einde aan.
In 2003 kocht hij een huis in Spanje, Hondon de las Nieves, waar het gemeentebestuur hem bij het inschrijven al vroeg om een tentoonstelling te houden in het dorp, in het ‘Casa Cultura‘. Dit was een leuke binnenkomer. Hij werkt nu met uitgevers die mijn werk over de hele wereld verspreiden, in de vorm van litho’s en gyclee-prints. Zijn originele werk verkoopt hijzelf  en via galeriehouders.


W.G.F. Jansen verkocht


W.J. Ising verkocht


W.J. Ising verkocht


Willem Haenraets verkocht


Willem Haenraets verkocht

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Fleur, W. Fleur, Willy Fleur 1888-1967 .................................. (3 werken op voorraad), Fleur, Willy Fleur geboren in 1888 en overleden in 1967. Bekend schilder van bloemen, landschappen, tropische vogels en vissen. Ontving zijn opleiding aan de kunstacademies van Rotterdam en Den Haag. In zijn stilleven zijn vaak Indische invloeden merkbaar. Werk van Fleur werd opgenomen in de collectie van het Westlands Museum te Kwintsheul (gemeente Westland) en in de collectie van het Katwijks Museum.

Heinecke, W. Heinecke, Wim Heinecke, 1895-1978, Wim Heinecke schilderde al op jonge leeftijd en begon zijn artistieke loopbaan als 
reclame- en decoratieschilder. In de avonduren bezocht hij de Academie van 
Beeldende kunsten, waar hij o.a. les kreeg van J.G. Heijberg en David Bautz. 
Heinecke schilderde vooral Rotterdam: het water, schepen in de havens, 
sleperswagens en zandkarren, de rommelmarkt op het Noordplein, straatjes in 
zomer of winter. Maar ook de Laurenskerk en de havens na het bombardement 
van mei 1940. Daarnaast schilderde hij landschappen en stillevens met bloemen. 
De schilder was een van de drijvende krachten achter de Kunstenaarssociëteit 
‘De Eendracht’ en 21 jaar bestuurslid van de BBK.


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht


Willy Fleur verkocht


Wim Heinecke verkocht

         
         

 

 

 

 

 

 

 







 

   
Gasselterweg 1   9514 BK   Gasselternijveen    T 0599 - 513 340