Sr# 9 <strong>M. de Jongere, havengezicht Rotterdam, olieverf op doek, afmeting 60x100cm doekmaat, 1950,- euro, nr. 9</strong> <strong>Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978</strong> <strong>Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere</strong>. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. <strong>De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld.</strong> De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. <strong>De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam.</strong> Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. <strong>Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden.</strong> Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. <strong>Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman was born in Amsterdam in 1912 and he died in Amsterdam in 1978.</strong>
M. de Jongere, 1912-1978
Omschrijving
Sr# 10 <strong>M. de Jongere, havengezicht Rotterdam, olieverf op linnen, afmeting 60x100cm doekmaat, afmeting incl. lijst 80x120cm, 1950,- euro, nr. 10</strong> <strong>Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere.</strong> Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. <strong>Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum.</strong> Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. <strong>De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld.</strong> De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. <strong>Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden.</strong> Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. <strong>Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman was born in Amsterdam in 1912 and he died in Amsterdam in 1978.</strong>
M. de Jongere, incl. lijst
Omschrijving
Sr# 15 <strong>M. de Jongere, 1912-1978, Maashaven, olieverf op linnen, afmeting 50x80cm doekmaat, 1350,- euro, nr. 15</strong> Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 <strong>Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere.</strong> Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. <strong>Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam.</strong> Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. <strong>Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum.</strong> Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. <strong>De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld.</strong> De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. <strong>De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen.</strong> Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. <strong>Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman was born in Amsterdam in 1912 and he died in Amsterdam in 1978</strong>.
M. de Jongere, 1912-1978
Omschrijving
Sr# 16 <strong>M. de Jongere, 1912-1978, Maashaven, olieverf op linnen, afmeting 50x80cm doekmaat, afmeting incl. bladgouden lijst 70x100cm, 1350,- euro, nr. 16</strong> Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 <strong>Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. </strong>Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. <strong>Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum.</strong> Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. <strong>De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld.</strong> De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. <strong>De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam.</strong> <strong>Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen.</strong> Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. <strong>Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid.</strong> <strong>Jongere, M. de Jongere, Marinus Drulman was born in Amsterdam in 1912 and he died in Amsterdam in 1978.</strong>
M. de Jongere, incl. lijst
Omschrijving
Sr# 50 archived icon M. de Jongere, havengezicht Rotterdam, olieverf op linnen, afmeting 30x50cm doekmaat, nr.50
M. de Jongere, 1912-1978
Omschrijving
Sr# 50 archived icon M. de Jongere, Holland-Amerika Lijn, olieverf op linnen, afmeting 60x100cm doekmaat, nr. 50
M. de Jongere, 1912-1978, Holland-Amerika Lijn
Omschrijving
Sr# 80 archived icon Havengezicht Rotterdam, aquarel op papier, afmeting 50x90cm beeldmaat
M. de Jongere, 1912-1978
Omschrijving
Sr# 80 archived icon Havengezicht Rotterdam, olieverf op linnen, afmeting 60x100cm doekmaat
M. de Jongere, 1912-1978
Omschrijving
Sr# 89 archived icon Havengezicht Rotterdam, olieverf op linnen, afmeting 30x50cm doekmaat
M. de Jongere, 1912-1978
Omschrijving
Sr# 512 M. de Jongere, 136 pag. hard cover, 25,- euro
M. de Jongere, nu 25,- euro
Omschrijving
Sr# archived icon Havengezicht Rotterdam, olieverf op linnen, afmeting 40x60cm doekmaat
1612
Omschrijving
Sr# archived icon Havengezicht Rotterdam, Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 1
Omschrijving
Sr# archived icon Havengezicht Rotterdam, olieverf op linnen, afmeting-60x100cm-doekmaat
M. de Jongere (archief)
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 10
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 11
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 12
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 13
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 15
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 22
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 23
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 24
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 25
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 26
Omschrijving
Sr# archived icon Marinus Johannus Drulman of Marinus de Jongere: Amsterdam 1912-1978 Marinus Drulman werkte veel onder het pseudoniem M. de Jongere. Hij maakte studiereizen naar België, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Was leerling van de Academie voor Beeldende Kunst te Rotterdam. Tekende en schilderde in de naturalistisch-impressionistische trant, landschappen en havens. Verwierf grote bekendheid door zijn havengezichten. Werk is o.a. in het bezit van het Kamper museum. Marinus de Jongere beleefde zijn artistieke bloeiperiode in de jaren vijftig en zestig, precies de Tijd dat Rotterdam bezig was zich te ontwikkelen tot wereldhaven nummer een. De oceaanreuzen van de Holland Amerika Lijn waren een vertrouwd gezicht aan de Wilhelminapier en naar afbeeldingen van die schepen, de trots van zeevarend Holland, was een grote vraag. De Jongere leverde in die tijd meerdere schilderijen per dag af. Hij had een hele serie doeken in zijn atelier op een rijtje staan. Daar liep hij al schilderend langs. De roem van de schilder beleef niet beperkt tot Nederland. De Griekse scheepsmagnaat Onassis bestelde ooit 28 doeken, waarop alle schepen van zijn vloot apart stonden afgebeeld. De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson zocht tijden een bezoek in de jaren zestig de schilder op in zijn atelier in Hillegersberg en kocht vijf Hollandse landschappen. Want behalve havens schilderde de Jongere ook graag molens en vlieten. Vanuit zijn huis liep hij zo de polder in. Hij was dol op wipmolens. Ook bezat de Jongere een huis in Zwitserland, wat weer leidde tot een aantal schilderijen met berglandschappen met besneeuwde toppen. Midden tussen deze bergen werkte hij trouwens ook veel aan zijn havengezichten. De puur Rotterdams aandoende schilder was echter afkomstig uit Amsterdam. Hij heette eigenlijk J.M. Drulman, naar zijn moeder, maar gebruikte liever de naam van zijn vader, de schilder en etser Marius Janssen. Zo ontstond het pseudoniem Marinus de Jongere. Alleen tijdens de bezetting, toen kunstenaars niet onder een schuilnaam mochten werken, gebruikte hij zijn eigen naam , Drulman. Werk met deze signatuur is dan ook tot deze periode te herleiden. Er zijn vele bekende en gewaardeerde schilders van de Rotterdamse haven. De jongere neemt echter tussen hen een aparte plaats in. Hij schilderde de dingen die je zag als je als klein jochie langs de havenkant schooierde en bananen stroopte uit de bananenboten in de Maashaven. Als een gevolg van de sociale, culturele en economische veranderingen in het post-moderne Rotterdam, ontstaat er een hang naar die trotse havenstad van vroeger. Naar dat besef van; dit is onze stad, zo ziet Rotterdam er uit. De schilderijen van de Jongere doen de glorietijd van de haven herleven.De jaren dat op de Maas vrachtschepen onder stoom lagen en sleepboten af en aan voeren. Op zijn doeken heerst een koortsachtige bedrijvigheid. Meer informatie is te vinden op www.dejongere.com
M. de Jongere archief 27
Omschrijving